Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Neuropsychologia WF-ZPS-PN
Wykład (WYK) Rok akademicki 2019/20

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 32
Limit miejsc: (brak limitu)
Zaliczenie: Egzaminacyjny
Literatura:

Kowalczyk, N., Brzezicka, A. i Kossut, M. (2014). Zmiany neuroplastyczne w wyniku intensywnych treningów poznawczych: porównanie tradycyjnego podejścia i metod wykorzystujących gry komputerowe. Neuropsychiatria i Neuropsychologia, 9(3-4), 104-111.

Rajtar, A. (2012). Zastosowanie przezczaszkowej stymulacji magnetycznej w modulowaniu mechanizmów neuroplastyczności po udarze niedokrwiennym mózgu, 7(4), 206-211.

Walsh, K. i Darby, D. (2016). Neuropsychologia kliniczna. Wydawnictwo Naukowe PWN: Warszawa.

Efekty uczenia się:

Wiedzy: student rozpoznaje zależności między uszkodzeniem mózgu a zachowaniem; opisuje największe zespoły neuropsychologiczne; wyjaśnia zasady i kierunki oddziaływań terapeutycznych wobec osób z dysfunkcjami mózgu; charakteryzuje zastosowanie gier komputerowych w terapii funkcji poznawczych; opisuje zastosowanie najnowszych metod wspomagających neuroplastyczność.

Umiejętności: student wyznacza rolę neuropsychologa we współczesnym zespole diagnostyczno-rehabilitacyjnym w obszarze neurologii; posługuje się pojęciami w zakresie neurologii; różnicuje poszczególne zespoły neuropsychologiczne.

Kompetencji społecznych: student zachowuje ostrożność w wyrażaniu opinii; postępuje zgodnie z zasadami kodeksu etyczno-zawodowego psychologa.

Metody i kryteria oceniania:

Test wiedzy w sesji egzaminacyjnej.

Kryteria oceniania:

Wiedzy:

- na ocenę niedostateczną: student nie potrafi wyjaśnić celów i metod diagnozy neuropsychologicznej w praktyce klinicznej; nie wskazuje zależności między uszkodzeniem mózgu a zachowaniem; nie wyjaśnia praktycznych aspektów rehabilitacji pacjentów po uszkodzeniu mózgu ani specyfiki pomocy psychologicznej osobom z dysfunkcjami mózgu; nie charakteryzuje zastosowania gier komputerowych w terapii funkcji poznawczych; nie opisuje zastosowania najnowszych metod wspomagających neuroplastyczność.

- na ocenę dostateczną: student wymienia zależności między uszkodzeniem mózgu a zachowaniem; charakteryzuje jeden duży zespół neuropsychologiczny; wyjaśnia praktyczne aspekty rehabilitacji neuropsychologicznej i pomocy psychologicznej osobom z dysfunkcjami mózgu, ale nie podaje specyfiki; wymienia kilka przykładów zastosowania gier komputerowych w terapii funkcji poznawczych; opisuje techniczny aspekt przezczaszkowej stymulacji magnetycznej.

- na ocenę dobrą: student omawia zależności między uszkodzeniem mózgu a zachowaniem; charakteryzuje dwa duże zespoły neuropsychologiczne; krótko wyjaśnia praktyczne aspekty i specyfikę rehabilitacji neuropsychologicznej i pomocy psychologicznej osobom z dysfunkcjami mózgu; charakteryzuje zmiany funkcjonalne mózgu pod wpływem gier komputerowych w terapii funkcji poznawczych; opisuje różnice między różnymi formami działania przezczaszkowej stymulacji magnetycznej.

- na ocenę bardzo dobrą: student doskonale rozpoznaje zależności między uszkodzeniem mózgu a zachowaniem; szczegółowo charakteryzuje trzy duże zespoły neuropsychologiczne; obszernie wyjaśnią zasady i kierunki oddziaływań terapeutycznych wobec osób z dysfunkcjami mózgu; opisuje różne przykłady efektów gier komputerowych w terapii funkcji poznawczych; wysoce trafnie tłumaczy wpływ najnowszych technik wspomagających neuroplastyczność.

Umiejętności:

- na ocenę niedostateczną: student nie wyznacza roli neuropsychologa we współczesnym zespole diagnostyczno-rehabilitacyjnym w obszarze neurologii; nie posługuje się pojęciami w zakresie neurologii; nie różnicuje poszczególnych zespołów neuropsychologicznych.

- na ocenę dostateczną: student wyznacza rolę neuropsychologa na współczesnym oddziale neurologii w publicznej służbie zdrowia w Polsce; posługuje czasem pojęciami w zakresie neurologii; różnicuje deficyty zachowania w obrębie jednego zespołu neuropsychologicznego.

- na ocenę dobrą: student wyznacza rolę neuropsychologa we współczesnym zespole diagnostyczno-rehabilitacyjnym w obszarze neurologii w publicznej służbie zdrowia w Polsce; posługuje się często pojęciami w zakresie neurologii; różnicuje deficyty zachowania w obrębie dwóch zespołów neuropsychologicznych.

- na ocenę bardzo dobrą: student wyznacza rolę neuropsychologa, a także innych członków zespołu we współczesnym zespole diagnostyczno-rehabilitacyjnym w obszarze neurologii w publicznej służbie zdrowia w Polsce; posługuje się biegle pojęciami w zakresie neurologii; różnicuje deficyty zachowania w poszczególnych zespołach neuropsychologicznych.

Kompetencji społecznych: zachowuje ostrożność w wyrażaniu opinii; postępuje zgodnie z zasadami kodeksu etyczno-zawodowego psychologa.

Punktacja i oceny: można zdobyć 50 punktów za poprawnie rozwiązany test wiedzy; punktacja do poszczególnych ocen przedstawia się następująco:

46 - 50 pkt bdb

41 - 45 pkt db+

36 - 40 pkt db

31 - 35 pkt dst+

26 - 30 pkt dst

0 - 25 pkt ndst

Zakres tematów:

1. Historia neuropsychologii.

2. Techniki neuroobrazowania.

3. Podstawy neurologii.

4. Wprowadzenie do diagnozy neuropsychologicznej.

5. Zespoły objawów po uszkodzeniach płatów czołowych, skroniowych, ciemieniowych i potylicznych kory mózgowej.

6. Zespoły afazji.

7. Zespół zaniedbywania lewostronnego.

8. Zespoły otępienne.

9. Nowe technologie w rehabilitacji neuropsychologicznej.

10. Wprowadzenie do stosowanej analizy zachowania.

Metody dydaktyczne:

wykłady multimedialne

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 co druga niedziela (parzyste), 17:15 - 18:45, sala 1440
co druga niedziela (nieparzyste), 15:30 - 17:00, sala 1440
Bartłomiej Swebodziński 49/100 szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Kampus Wóycickiego Bud. 14
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.