Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Historia dramatu polskiego XX i XXI wieku WH-FPZ-II-2-HisDrPol
Wykład (WYK) Semestr letni 2020/21

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 15
Limit miejsc: (brak limitu)
Zaliczenie: Egzaminacyjny
MS Teams: https://teams.microsoft.com/l/team/19%3ab9995e2a166e493bbf47ed3788e7112f%40thread.tacv2/conversations?groupId=167c2032-d24f-4b65-875d-c05dd3a0dac6&tenantId=12578430-c51b-4816-8163-c7281035b9b3
Literatura:

C. Balme, Wprowadzenie do nauki o teatrze, przekł. i uzup. W. Dudzik i M. Leyko, Warszawa 2002.

Z. Raszewski, Teatr w świecie widowisk, Warszawa 1991.

P. Pavis, Słownik terminów teatralnych, przeł. S. Świontek, Wrocław 2002.

M. Carlson, Performans, przeł. E. Kubikowska, Warszawa 2007; Z. Raszewski, Teatr w świecie widowisk, Warszawa 1991; C. Balme, Wprowadzenie do nauki o teatrze, przeł. W. Dudzik i M. Leyko, Warszawa 2005; H-T, Lehman, Teatr postdramatyczny, przeł. D. Sajewska, M. Sugiera, Kraków 2004; T. Kowzan, O autonomiczności sztuki widowiskowej, [w:] Problemy teorii dramatu i teatru, pod red. J. Deglera, t. II, Wrocław 2003; D. Ratajczak, Teatralność i sceniczność, [w:] Problemy teorii dramatu i teatru, pod red. J. Deglera, Wrocław 2003, t. I; P. Brook, Pusta przestrzeń, wstęp Z. Hübner, przeł. W. Kalinowski, Warszawa 1981; P. Brook, Ruchomy punkt, przeł. E. Guderian-Czaplińska i G. Ziółkowski, Wrocław-Poznań 2004.

Efekty uczenia się:

Student zna:

- przemiany nowoczesnego dramatu,

- umie opisać zmiany w estetyce literackiej,

- zna współczesny ruch dramatyczny,

- umie odczytać dramat w relacji do teatru,

- zna terminy i ich zależności (dramaturg, autor, partytura, dramat)

- umie formułować argumenty i bronić ich.

Metody i kryteria oceniania:

Bardzo dobry – student zna przemiany nowoczesnego dramatu, umie opisać zmiany w estetyce literackiej, zna współczesny ruch dramatyczny, umie odczytać dramat w relacji do teatru, zna terminy i ich zależności (dramaturg, autor, partytura, dramat), umie formułować argumenty i bronić ich.

Dobry - student zna przemiany nowoczesnego dramatu, umie opisać zmiany w estetyce literackiej, umie odczytać dramat w relacji do teatru, zna terminy i ich zależności (dramaturg, autor, partytura, dramat), umie formułować argumenty i bronić ich.

Dostateczny - student zna przemiany nowoczesnego dramatu, umie opisać zmiany w estetyce literackiej, zna terminy i ich zależności (dramaturg, autor, partytura, dramat), umie formułować argumenty i bronić ich.

Niedostateczny - student nie zna przemian nowoczesnego dramatu, nie umie opisać zmian w estetyce literackiej, nie zna współczesnego ruchu dramatycznego, nie umie odczytać dramatu w relacji do teatru, nie zna terminów i ich zależności (dramaturg, autor, partytura, dramat), nie umie formułować argumentów i bronić ich.

Zakres tematów:

1. Witkacy

2. Tytus Czyżewski

3. Witold Gomborwicz

4. Sławomir Mrożek

5. Tadeusz Rózewicz

6. Paweł Demirski

7. Artur Pałyga

8. Lidia Amejko

Metody dydaktyczne:

Metodami analitycznymi będzie analiza dramatów. Wykład, dyskusja i analiza tekstów teoretycznych.

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 co druga sobota (nieparzyste), 11:30 - 13:00, sala e-learning
Paweł Stangret 27/40 szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
e-learning
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.