Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Estetyka XX-XXI w. WNHS-HS-ESTET
Wykład (WYK) Semestr letni 2023/24

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 30
Limit miejsc: 30
Zaliczenie: Egzaminacyjny
Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA

- Bryl M., Suwerenność dyscypliny. Polemiczna historia sztuki od 1970 roku, Poznań 2008

- Czekalski S., Jak wjaśnić obraz? Metodologiczne tropy historii sztuki w epoce Ernsta E. Gombricha, Poznań 2022

- Perspektywy współczesnej historii sztuki. Antologia przekładów „Artium Quaestiones”, red. M. Bryl, P. Juszkiewicz, P. Piotrowski, W. Suchocki, Poznań 2009.

- D’Alleva A., Metody i teorie historii sztuki, Universitas: Kraków 2008.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

• M. Bryl, Obraz i widz. O nowej książce Wolfganga Kempa, „AQ” IV, 1990, s. 141-152.

• R. Arnheim, Równowaga – rozdział I, w: tenże, Sztuka i percepcja wzrokowa. Psychologia twórczego oka, wyd. Officyna, Łodź 2013, s. 21-53

• R. Arnheim, Źródło – podrozdział w rozdziale III, w: ibidem, s. 166-170

• M. Imdahl, Giotto. Z zagadnień ikonicznej struktury sensu, „AQ” IV, 1990, 104-122.

• T. Żuchowski, Recenzja książek M. Imdahla, „AQ” IV, 1990, s. 131-134.

• K. Rosner, Hermeneutyczny model obcowania z tekstem literackim, w: Problemy teorii literatury, t. 4, Wrocław 1998

• M. Haake, Hermeneutyka wobec twórczości Caravaggia. Na przykładzie obrazów Nawrócenie św. Pawła i Śmierć Marii, w: Obrazy mocne-obrazy słabe: studia z teorii i historii badań nad sztuką, red. Ł. Kiepuszewski, S. Czekalski, M. Bryl, Poznań 2018, s. 123-138 + ilustracje.

• M. Brötje, Obraz jako parabola. O malarstwie pejzażowym Gustawa Courbeta, „AQ” VI, Poznań 1993, [przedruk – PER]

• S. Czekalski, Intertekstualność i malarstwo, „AQ” XVI, Poznań 2005.

• Nochlin L., Dlaczego nie było wielkich artystek?, wersja dostępna online

• Piwocki K., Pierwsza nowoczesna historia sztuki. Poglądy Aloisa Riegla, Warszawa 1970

• Werckmeister O. K. , Robocza perspektywa marksistowskiej historii sztuki dzisiaj, w: Perspektywy współczesnej historii sztuki. Antologia przekładów “Artium Quaestiones”, red. M. Bryl, P. Juszkiewicz, P. Piotrowski, W. Suchocki, Poznań 2009, s. 463-472.

• Bryl M., Między wspólnotą inspiracji a odrębnością tradycji. Niemiecko- i anglojęzyczna historia sztuki u progu trzech ostatnich dekad, "Rocznik Historii Sztuki", XXIV, 1999

• Bryl M., New Art History. Nauka, polityka, obyczaj, "Artium Quaestiones" VII, Poznań 1995

• M. Maksymczak, Sytuacja się zmieniła. O sztuce współczesnej w Europie Środkowo-Wschodniej inaczej, BHS, nr 1, 2021

Efekty uczenia się:

WIEDZA:

Student:

- Ma pogłębioną wiedzę o miejscu historii sztuki wśród nauk

humanistycznych i jej specyfice przedmiotowej i metodologicznej oraz

wiedzę o powiązaniach historii sztuki z innymi naukami humanistycznymi,

w tym filozofią i literaturą.

- Zna i rozumie w zaawansowanym stopniu metody analizy i interpretacji

dzieł sztuki, ma uporządkowaną znajomość teorii i metodologii

stosowanych w historii sztuki oraz zna jej najnowsze osiągnięcia.

UMIEJĘTNOŚCI

Student:

- Posiada umiejętność merytorycznego argumentowania z wykorzystaniem

poglądów własnych oraz innych autorów i specjalistów. Umie stawiać

hipotezy i je weryfikować, a także formułować wnioski i tworzyć

syntetyczne podsumowania.

- Potrafi w zaawansowanym stopniu posługiwać się językiem

specjalistycznym i stosować właściwą terminologię z zakresu historii

sztuki. Potrafi prowadzić debatę.

- Posiada zaawansowaną umiejętność konstruowania logicznej wypowiedzi

w mowie i w piśmie w języku polskim i obcym. Umie przygotować tekst

naukowy z aparatem badawczym i poprawnie opracowanymi

fotografiami dzieł sztuki.

Metody i kryteria oceniania:

Student otrzymuje zaliczenie na podstawie:

1. obecności i aktywności na zajęciach z zadanych do przeczytania lektur, możliwa jest jedna nieusprawiedliwiona nieobecność w semestrze;

2. pozytywnej oceny z egzaminu; warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest otrzymanie pozytywnej oceny z ćwiczeń.

Egzamin w formie ustnej. Podczas egzaminu student odpowiada na pytania, które obejmują materiał z całego przedmiotu: wykładu i ćwiczeń.

- na ocenę niedostateczną (2) student: nie ma uporządkowanej wiedzy o sztuce i tradycji intelektualnej historii sztuki XX i XXI w.; nie posługuje się zaawansowaną terminologią; nie zna i nie odróżnia metod badawczych poszczególnych historyków sztuki;

- na ocenę dostateczną (3) student: posiada uporządkowaną wiedzę o sztuce i tradycji intelektualnej historii sztuki XX i XXI w.; posługuje się zaawansowaną terminologią; zna i odróżnia metody badawcze poszczególnych historyków sztuki

- na ocenę dobrą (4) student: posiada uporządkowaną wiedzę o sztuce i tradycji intelektualnej historii sztuki XX i XXI w.; posługuje się zaawansowaną terminologią; zna i odróżnia metody badawcze poszczególnych historyków sztuki, potrafi przeprowadzić krytyczną analizę i interpretację dzieł i zjawisk w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego i miejsca w procesie historyczno-kulturowym; posługuje się konsekwentnie obraną metodą badawczą; jest w stanie objaśnić genealogię poszczególnych trendów metodologicznych, zastosować odpowiednią metodologię do wybranego przedmiotu badań

- na ocenę bardzo dobrą (5) student: posiada uporządkowaną wiedzę o sztuce i tradycji intelektualnej historii sztuki XX i XXI w.; posługuje się zaawansowaną terminologią; zna i odróżnia metody badawcze poszczególnych historyków sztuki, potrafi przeprowadzić krytyczną analizę i interpretację dzieł i zjawisk w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego i miejsca w procesie historyczno-kulturowym; posługuje się konsekwentnie obraną metodą badawczą; jest w stanie objaśnić genealogię poszczególnych trendów metodologicznych, zastosować odpowiednią metodologię do wybranego przedmiotu badań, poddać krytycznemu namysłowi szkoły metodologiczne historii sztuki oraz omówić ich oddźwięk we współczesnej humanistyce.

Zakres tematów:

W programie pojawią się m. in. następujące tematy:

- Wiedeńska szkoła historii sztuki A. Riegla - stylistyczna historia sztuki

- R. Arnheim - historia sztuki i psychologia percepcji

- M. Brötje - „egzystencjalno-hermeneutyczna nauka o sztuce”

- M. Imdahl - historia sztuki i ikonika

- W. Kepm - historia sztuki i estetyka recepcji

- J. Berger - historia sztuki jako ideologia

- Marksistowska historia sztuki

- G. Pollock - feministyczna historia sztuki

- Historia sztuki i intertekstualność

- H. Belting - historia sztuki i antropologia obrazu

- "Okularocentryzm" - wizja fotograficzna w sztuce XX w. i metody jej badań

- Historia sztuki a postkolonializm

- Historia sztuki a animal studies

Metody dydaktyczne:

- zadania w grupie

- pogadanki

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Liczba osób w grupie / limit miejsc Akcje
1 każdy piątek, 9:45 - 11:15, sala 422
Marek Maksymczak 19/ szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Kampus Wóycickiego Bud. 23
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
ul. Dewajtis 5,
01-815 Warszawa
tel: +48 22 561 88 00 https://uksw.edu.pl
kontakt deklaracja dostępności mapa serwisu USOSweb 7.0.4.0-1 (2024-05-13)