Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Poetyka

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WH-FPZ-I-2-Poetyka-Z Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Poetyka
Jednostka: Instytutu Filologii Polskiej
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

FP1_W07

FP1_U06

FP1_U07

FP1_K01

Skrócony opis:

Cele przedmiotu: Zdobycie przez uczestników wiedzy na temat podstawowych problemów badawczych, podejmowanych przez poetykę jako dziedzinę wiedzy literaturoznawczej; zyskanie umiejętności rozumienia i odnajdowania w utworze literackim wykładników opisywanych przez poetykę zjawisk; zdobycie sprawności analizowania utworów literackich (zarówno jako poszczególnych, wyjątkowych dzieł sztuki, jak i w celach porównawczych) ze świadomym posługiwaniem się terminologią z dziedziny poetyki i z rozumieniem funkcji wyodrębnianych elementów budowy dzieła; zdobycie umiejętności formułowania – w sposób klarowny i uporządkowany – swoich obserwacji i ustaleń dotyczących budowy i sensu dzieła, zarówno w formie ustnej jak i w formie tekstu krytycznego; zdobycie umiejętności rozumiejącej lektury specjalistycznych publikacji z zakresu poetyki oraz efektywnego korzystania z wiedzy w nich zawartej.

Wymagania wstępne: Zaliczone ćwiczenia (I rok).

Pełny opis:

Ćwiczenia z poetyki zmierzają do znaczącego poszerzenia i pogłębienia posiadanej przez studenta wiedzy polonistycznej, systematycznie uzupełnianej o nowe treści kształcenia. Cele przedmiotu, teoretyczny i praktyczny, rozumiane są komplementarnie. Studenci winni zaznajomić się z podanymi lekturami teoretycznymi z poetyki dotyczącymi zagadnień przewidzianych w planie, nabywać umiejętności wyprowadzania z tekstu teoretycznego tez stawianych przez autorów, referować (w formie ustnej lub pisemnej) podejmowane przez nich problemy i rozumieć sens proponowanych rozwiązań. Praktycznym celem kształcenia jest przyswojenie przez studentów zasadniczego zrębu terminologii z zakresu poetyki, a następnie rozpoznawanie i rozumienie funkcjonalności artystycznej poszczególnych elementów dzieła literackiego, co winno prowadzić do ugruntowania i pogłębienia umiejętności analityczno-interpretacyjnego postępowania z utworami literackimi. Cele owe zmierzają do wykształcenia w zakresie kompetentnej, fachowej lektury filologicznej tekstu.

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA [ob.] I UZUPEŁNIAJĄCA [uzup.]

Z. Łempicki, Osnowa, wątek, motyw, w: tegoż, Wybór pism, Warszawa 1966, t. II. [ob.]

J. Abramowska, Topos i niektóre miejsca wspólne badań literackich, „Pamiętnik Literacki” 1982, z. 1-2. [ob.]

H. Markiewicz, Postać literacka i jej badanie, „Pamiętnik Literacki” 1981, z. 2, lub w: tegoż, Wymiary dzieła literackiego, Kraków1987. [ob.]

W. Propp, Morfologia bajki, Warszawa 1976, rozdz. Przedmiot i metoda badań. [ob.]

H. Markiewicz, Czas i przestrzeń w utworach narracyjnych, w: tegoż, Wymiary dzieła literackiego, Kraków 1984. [ob.]

J. Sławiński, Przestrzeń w literaturze. Elementarne rozróżnienia i wstępne oczywistości, w: tegoż, Próby teoretycznoliterackie, Warszawa 1992. [uzup.]

S. Wysłouch, Od Lessinga do Przybosia. Teoria i kompozycja opisu, w: Problemy teorii literatury, s. IV, red. H. Markiewicz, Wrocław 1998. [ob.]

M. Bachtin, Słowo w powieści, w: Rosyjska szkoła stylistyki, red. M. R. Mayenowa, Z. Saloni, Warszawa 1970. [ob.]

R. Humphrey, Strumień świadomości – techniki, „Pamiętnik Literacki” 1970, z. 4. [ob.]

A. Okopień-Sławińska, Relacje osobowe w literackiej komunikacji, w: tejże, Semantyka wypowiedzi poetyckiej (Preliminaria), Wrocław 1985. [ob.]

W. Iser, Apelatywna struktura tekstów. Nieokreśloność jako warunek oddziaływania prozy literackiej, „Pamiętnik Literacki” 1980, z. 1. [ob.]

M. Głowiński, Wirtualny odbiorca w strukturze utworu poetyckiego, w: tegoż, Style odbioru, Kraków 1977. [ob.]

U. Eco, Dzieło otwarte. Forma i nieokreśloność w poetykach współczesnych, Warszawa 1973, rozdz.: Poetyka dzieła otwartego. [uzup.]

M. Głowiński, Gatunki literackie, w: tegoż, Prace wybrane, t. III, Kraków 1998. [ob.]

Cz. Zgorzelski, Historycznoliterackie perspektywy genologii w badaniach nad liryką, w: Genologia polska. Wybór tekstów, Warszawa 1983. [uzup.]

M. Bachtin, Problematyka gatunków mowy, w: tegoż, Estetyka twórczości słownej, Warszawa 1986. [ob.]

R. Barthes, Wstęp do analizy strukturalnej opowiadań, w: Studia z teorii literatury. Archiwum przekładów „Pamiętnika Literackiego”, t. I, red. M. Głowiński, H. Markiewicz, Wrocław 1977. [uzup.]

M. Głowiński, „Nouveau roman” – problemy teoretyczne, w: tegoż, Prace wybrane, t. V, Kraków 2000. [ob.]

I. Sławińska, Główne problemy struktury dramatu. Propozycje badawcze, w: Problemy teorii dramatu i teatru, red. J. Degler, Wrocław 1988. [ob.]

S. Skwarczyńska, Zagadnienie dramatu, w: tejże, Studia i szkice literackie, Warszawa 1953, lub w: Problemy teorii dramatu i teatru, wyb., oprac. J. Degler, Wrocław 1988. [ob.]

Trzy poetyki klasyczne, oprac. T. Sinko, Wrocław 1951. [ob.]

J. Kleiner, Tragizm, w: tegoż, Studia z zakresu teorii literatury, Lublin 1961. [ob.]

Arystoteles, Hume, Scheler, o tragedii i tragiczności, red. W. Tatarkiewicz, Kraków 1976. [uzup.]

E. Bergson, Śmiech. Esej o komizmie, Warszawa 2000. [ob.]

W. Kayser, Próba określenia i istoty groteskowości, „Pamiętnik Literacki” 1979, z. 4. [ob.]

W. Tatarkiewicz, Dzieje sześciu pojęć: sztuka, piękno, forma, twórczość, odtwórczość, przeżycie estetyczne, Warszawa 1976, rozdz. IV Piękno. Dzieje pojęcia, V Piękno. Dzieje kategorii. [ob.]

T. Kostkiewiczowa, Odległe źródła refleksji o wzniosłości: co się stało między Boileau a Burke’em, „Teksty Drugie” 1996, z. 2/3. [ob.]

I. Kant, Krytyka władzy sądzenia, Warszawa 1986, ks. II Analityka wzniosłości. [uzup.]

L. Hutcheon, Ironia, satyra, parodia – o ironii w ujęciu pragmatycznym, w: Ironia, red. M. Głowniński, Gdańsk 2002. [ob.]

S. Kierkegaard, O pojęciu ironii z nieustającym odniesieniem do Sokratesa, Warszawa 1999, cz. 2: O pojęciu ironii. [ob.]

S. Balbus, Granice poetyki i kompetencje teorii literatury, w: Poetyka bez granic, red. W. Bolecki, Warszawa 1995. [ob.]

Efekty kształcenia i opis ECTS:

Ad FP1_W07 - student ma podstawową i uporządkowaną wiedzę o zróżnicowanych metodach na gruncie poetyki ze szczególnym uwzględnieniem osiągnięć dwudziestowiecznych.

Ad FP1_U06 - potrafi posługiwać się podstawowymi narzędziami badawczymi zgodnie ze studiowanymi specjalnościami, by przeprowadzić analizę i interpretację przedmiotowego dzieła w celu odsłonięcia jego znaczeń, społecznych uwikłań i miejsca w procesie historyczno-kulturowym.

Ad FP1_U07 - posiada umiejętności referowania literatury przedmiotu, merytorycznego argumentowania i formułowania wniosków.

Ad FP1_K01 - student ma świadomość zakresu swojej wiedzy o poetyce utworów literackich oraz wie o potrzebie jej rozwijania.

Opis ECTS:

Punkty - 3.

Liczba godzin ćwiczeniowych: 30.

Czas na przygotowanie się do zajęć: 30 godzin.

Czas na przygotowanie się do egzaminu: 30 godzin.

Metody i kryteria oceniania:

Metody oceny: ocena ciągła za pracę na ćwiczeniach, kolokwium zaliczeniowe, praca roczna, egzamin.

Ocena niedostateczna - student nie spełnia kryteriów przewidzianych na ocenę dostateczną.

Ocena dostateczna - student zna podstawową terminologię poetologiczną, posługuje się nią w mowie i w piśmie, potrafi odnaleźć definicje w opracowaniach.

Ocena dobra - student operuje terminologią poetologiczną oraz adekwatnymi przykładami, zna treść podręczników i podstawowych opracowań szczegółowych, potrafi samodzielnie przeprowadzić analizę utworu literackiego, potrafi napisać niewielki tekst analityczny.

Ocena bardzo dobra - student krytycznie operuje terminologią poetologiczną, wykazuje się inwencją analityczną i interpretacyjną, bezbłędnie używa ustaleń poetyki w tekście pisanym, ma świadomość potencjału i ograniczeń wiedzy poetologicznej.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.