Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Przemiany form dramatycznych

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WH-SP-T-I-3-Przem-L Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Przemiany form dramatycznych
Jednostka: Wydział Nauk Humanistycznych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 2.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

FP1t_W05

FP1t_W09

FP1t_W19

FP1t_U05

FP1t_K04


KU1_W01

KU1_K11

KU1_W06

KU1_U12

Skrócony opis:

Przedmiot zakłada poznanie historii dramatu europejskiego od starożytności do połowy XX wieku w aspekcie przemian jego poetyki. Analizie i interpretacji zostaną poddane utwory należące do kanonu dramatu europejskiego. Dla ich przeprowadzenia omówimy podstawowe definicje i kategorie z zakresu teorii dramatu. Formę dramatyczną traktujemy jako narzędzie poznania wybranych aspektów kultury danej epoki (teatr, filozofia, myśl społeczna). Metodologię pracy nad tekstami oprzemy na ustaleniach filologii, teatrologii, performatyki i poetyki kulturowej.

Pełny opis:

Przedmiot zakłada poznanie historii dramatu europejskiego od starożytności do połowy XX wieku w aspekcie przemian jego poetyki. Analizie i interpretacji zostaną poddane utwory należące do kanonu dramatu europejskiego. Dla ich przeprowadzenia omówimy podstawowe definicje i kategorie z zakresu teorii dramatu. Formę dramatyczną traktujemy jako narzędzie poznania wybranych aspektów kultury danej epoki (teatr, filozofia, myśl społeczna). Szczególna uwagę poświecimy obrazowi praktyk społecznych i kulturalnych zapisanych w wybranych dramatach. Skoncentrujemy się także na konfliktach dramatycznych, traktowanych jako forma artystycznej transgresji konfliktów społecznych epoki. Metodologię pracy nad tekstami oprzemy na ustaleniach filologii, teatrologii, performatyki i poetyki kulturowej. Wybieramy teksty reprezentatywne dla danej epoki, dążąc do ukazania przemian najważniejszych kategorii dramatycznych: bohatera, miejsca, czasu, akcji, świata przedstawionego, języka dialogu i monologu dramatycznego, paraktekstów dramatycznych, stylu i tekstowej kompozycji dramatu. Naszym analizom towarzyszyć będzie refleksja na temat konwencji teatralnych, z którymi koresponduje forma dramatu, oraz przemian estetycznych epoki, w które wpisują się przemiany form dramatycznych.

Literatura:

Literatura o charakterze podręcznikowym:

Margot Berthold, "Historia teatru", przekład Danuta Żmij_Zielińska, Warszawa 1980.

Biały, Leszek: wstęp do: P. Calderon de la Barca, „Autos sacramentales”, Wrocław 1997;

Błoński, Jan:

Błoński, Jan: Beckett, „Dialog” 1973, nr 10

Andrzej Dąbrówka, „Teatr i sacrum w średniowieczu”, Warszawa 2001.

Brown, J.R.: Historia teatru, przekład Hanna-Baltyn Karpińska,Warszawa 1999.

Degler, J. red: Problemy teorii dramatu i teatru, Wrocław2003.

Janion, Maria: Absolut, namiętność, tragedia, w: H. Kleist, Dramaty wybrane,Warszawa 2000

Lewański, Julian: Dramat i teatr średniowiecza i renesansu w Polsce, rozdział Oficjum dramatyczne – dramat liturgiczny Nawiedenia Grobu, Warszawa1981.

Kott, Jann: Ibsen na nowo odczytany, „Dialog” 1981 nr 7.

Limon, Jerzy: Między niebem i sceną, rozdział Teatr elżbietański. Trudna sztuka patrzenia uszami, Gdańsk 2003.

Misiorny, H. Współczesny teatr na świecie. Sylwetki pisarzy, 1978.

Raszewski, Zbigniew: Krótka historia teatru polskiego, r. Teatr liturgiczny, Misterium i moralitet. Warszawa 1990.

Nicolle, Allardyce: Dzieje dramatu. Od Ajschylosa do Anouilha, tłumacze różni, Warszawa 1962.

Romilly, Jacquline: Tragedia grecka, przekład Irena Sławińska, Warszawa1994.

Siemek, Andrzej: Molier mniej wesoły, w: Molier, Cztery komedie, Warszawa 2002.

Sinko, Grzegorz: Kryzys języka w dramacie współczesnym, 1977;

Sinko, Grzegorz: Postać sceniczna i jej przemiany w teatrze XX wieku, 1988.

Skwara, Ewa: Wstęp do: Plaut, „Komedie”, Warszawa 2002.

Sprusiński, M.: T.S. Eliot – Dramaturg, „Dialog” 1981, nr 3-4.

Srebrny, Stefan: Komedia attycka w V wieku, w: tegoż: Teatr grecki i polski, Warszawa 1984.

Styan, John. L.: Współczesny dramat w teorii i scenicznej praktyce, przekład Małgorzata Sugiera, Kraków 1995.

Sugiera, Małgorzata: Dramat dwudziestowieczny: próby porządkowania, "Dialog" 1992, nr 6.

Szondi, Peter: Teorie nowoczesnego dramatu. 1890-1950, przekład E. Miziołek, 1976.

Udalska, Eleonora, red: O dramacie. Źródła do dziejów teorii dramatycznych" T. 1-3, Katowice 2001.

o charakterze słownikowym

Kosiński, Dariusz: Słownik postaci dramatycznych, Kraków 1999.

Pavis, Pavice: Słownik terminów teatralnych, przeł. S. Świontek, Wrocław 2002.

Literatura uzupełniająca:

Arystoteles: Poetyka, w: Arystoteles, "Retoryka-Poetyka", przekład Henryk Podbielski, Warszawa 1988.

Efekty kształcenia i opis ECTS:

30 - udział w zajęciach

30 - przygotowanie do zajęć

15 - przygotowanie do pracy zaliczeniowej

Filologia polska:

- zna na poziomie rozszerzonym terminologię nauk humanistycznych z zakresu historii teorii teatru i dramatu europejskiego, dzieł a teatralnego, procesu twórczego nad dziełem teatralnym;

- zna uporządkowaną wiedzę ogólną i szczegółową z zakresu historii teatru europejskiego, historii przemian form dramatu europejskiego, najważniejszych doktryn teatralnych (historycznych i współczesnych), zna warsztat krytyka teatralnego, zna języki teatru i dramatu współczesnego.

- zna współczesne metody analizy i interpretacji przedmiotowego dzieła dramatycznego i teatralnego, zasady budowy i cele recenzji teatralnej.

- potrafi integrować swym warsztacie naukowym narzędzia badawcze z zakresu różnych dziedzin humanistyki, by przeprowadzić analizę i interpretację dzieła teatralnego w celu opisu jego konstrukcji artystycznej i odsłonięcia jego znaczeń, społecznych uwikłań i miejsca w procesie historyczno-kulturowym, wchodząc w dyskurs, także polemiczny, z jego autorem.

- prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy wynikające z wykonywania zawodu historyka teatru i dramatu, teoretyka doktryn teatralnych, krytyka teatralnego, kierownika literackiego w teatrze współczesnym, organizatora życia teatralnego.

Kulturoznawstwo:

- ma pogłębioną wiedzę o specyfice przedmiotowej kulturoznawstwa, którą jest w stanie rozwijać i twórczo stosować w przyszłej działalności zawodowej - w odniesieniu do wiedzy o dramacie i teatrze.

- zna na poziomie rozszerzonym terminologię z obszaru nauk humanistycznych w odniesieniu do dyscyplin kulturoznawstwa oraz studiowanych specjalizacji - w tym przypadku teatralnej.

- ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę szczegółową z zakresu studiowanych specjalizacji, pozwalającą na specjalizowanie się w wybranym kierunku badań kulturoznawczych - w tym wypadku teatralnej.

- potrafi w oryginalnej perspektywie dokonywać krytycznej analizy oraz interpretacji różnych wytworów kultury polskiej i obcej, stosując metody typowe oraz innowacyjnie wytworzone w toku samodzielnych działań badawczych, w celu określenia znaczeń

tekstów kultury, ich oddziaływania społecznego oraz miejsca w procesie historyczno-kulturowym. Stosuje te umiejętności w odniesieniu do dzieł dramatycznych i teatralnych.

30 - udział w zajęciach

30 - przygotowanie do zajęć

15 - przygotowanie do pracy zaliczeniowej

Metody i kryteria oceniania:

Zaliczenie na ocenę.

Egzamin ustny. Trzy pytania z zakresu omówionego materiału.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student, który potrafi usytuować wybrany dramat w historii dramat i teatru, wskazać epokę, w której utwór powstał, wymienić autora dzieła i miejsce, w którym było napisane (i wystawione). Potrafi dokonać analizy najważniejszych kategorii dramatycznych w wybranym utworze: bohater, działanie bohatera, stan świata, akcja, czas, przestrzeń, język, dialog, monolog, parateksty i porównać ich konstrukcję z dokonaniami autorów epok wcześniejszych i późniejszych. Umie rozpoznać i scharakteryzować styl, w jakim dramat został napisany, i określić cel konkretnych zabiegów. Potrafi rozpoznać w dramacie problematykę filozoficzną i społeczną, a także zinterpretować praktyki kulturowe odzwierciedlone w utworze. Zna najważniejsze gatunki dramatyczne, potrafi je powiązać z przemianami teatru europejskiego.

Ocenę dobrą otrzymuje student, który potrafi usytuować wybrany dramat w historii dramat i teatru, wskazać epokę, w której utwór powstał, wymienić autora dzieła i miejsce, w którym było napisane (i wystawione). Potrafi dokonać analizy najważniejszych kategorii dramatycznych w wybranym utworze: bohater, działanie bohatera, stan świata, akcja, czas, przestrzeń, język, dialog, monolog, parateksty i porównać ich konstrukcję z dokonaniami autorów epok wcześniejszych i późniejszych. Umie rozpoznać i scharakteryzować styl, w jakim dramat został napisany, i określić cel konkretnych zabiegów. Zna najważniejsze gatunki dramatyczne, potrafi je powiązać z przemianami teatru europejskiego.

Ocenę dostateczną otrzymuje student, który potrafi usytuować wybrany dramat w historii dramat i teatru, wskazać epokę, w której utwór powstał, wymienić autora dzieła i miejsce, w którym było napisane (i wystawione). Potrafi dokonać analizy najważniejszych kategorii dramatycznych w wybranym utworze: bohater, działanie bohatera, stan świata, akcja, czas, przestrzeń, język, dialog, monolog, parateksty. Zna najważniejsze gatunki dramatyczne, potrafi je powiązać z przemianami teatru europejskiego.

Praktyki zawodowe:

Zgodnie z programem praktyk specjalizacji teatralnej.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2019/20" (zakończony)

Okres: 2020-02-01 - 2020-09-20
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jacek Kopciński, Agnieszka Smaga, Joanna Zajkowska
Prowadzący grup: Jacek Kopciński
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
E-Learning:

E-Learning (pełny kurs)

Typ przedmiotu:

obowiązkowy

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych:

nie dotyczy

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.