Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Typologie zaburzeń mowy

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WNP-P-TZM
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Typologie zaburzeń mowy
Jednostka: Wydział Nauk Pedagogicznych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 3.00 (w zależności od programu) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Dyscyplina naukowa, do której odnoszą się efekty uczenia się:

językoznawstwo

Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

Symbole efektów uczenia się dla kierunku: Studia Podyplomowe "Logopedia ogólna i kliniczna"

od semestru letniego 2022/2023:


PLOG_FF_5, PLOG_GEN_3, PLOG_GEN_4

Wymagania wstępne:

brak

Skrócony opis:

Zajęcia obejmują zagadnienia związane z różnymi klasyfikacjami zaburzeń mowy.

Pełny opis:

Przedmiotem zajęć jest przedstawienie klasyfikacji zaburzeń mowy, języka i komunikacji ze szczególnym uwzględnieniem patomechanizmów.

Celem jest zapoznanie słuchaczy z różnicami między poszczególnymi klasyfikacjami oraz praktycznymi aspektami wynikającymi ze stosowania konkretnej terminologii w praktyce logopedycznej.

Literatura:

Bishop D.V.M., Snowling M.J., Thompson P.A., Greenhalgh T. (2017). Catalise: A multinational and multidisciplinary delphi consensus study. Identyfying language imapirments in children. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28369935/

Dilling-Ostrowska E. (1990). Zaburzenia mowy. [w:] Czochańska J. (red.) Neurologia dziecięca. Warszawa: PZWL.

Drewniak-Wołosz E., Paluch A. (2009). Niedokształcenie mowy o typie afazji – rozważania nad kryteriami diagnozy. Logopeda 1 (7).

Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T. (2015). Standardy postępowania logopedycznego. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Herzyk A. (1992). Afazja i mutyzm dziecięcy – wybrane zagadnienia diagnozy i terapii. Lublin: Polska Fundacja Zaburzeń Mowy.

Jastrzębowska G. (1999). Afazja, dysfazja dziecięca. [w:] Gałkowski T., Jastrzębowska G. (red.). Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego.

Jauer-Niworowska O., Emiluta-Rozya D. (2021). Logopedyczne i psychologiczne aspekty diagnozowania zaburzeń mowy. Warszawa: Wydawnictwo APS.

Kaczmarek L. (1966). Nasze dziecko uczy się mowy. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie.

Kordyl Z. (1968). Psychologiczne problemy afazji dziecięcej. Warszawa: PWN.

Kurowska M. (2021). Diagnoza i terapia w przypadku zaburzeń rozwoju mowy i języka pochodzenia korowego. [w:] Domagała A., Mirecka U. (red.) Logopedia przedszkolna i wczesnoszkolna. Diagnozowanie i terapia zaburzeń mowy. Tom 2. Gdańsk: Harmonia Universalis.

Leonard B.L. (2006). SLI – specyficzne zaburzenie rozwoju językowego. O dzieciach, które nie potrafią mówić. Gdańsk: GWP.

Maruszewski M. (1966). Afazja. Zagadnienia teorii i terapii. Warszawa: PWN.

Mierzejewska H., Emiluta-Rozya D. (1997). Projekt zestawienia form zaburzeń mowy. Audiofonologia, tom X.

Otrębski W., Mariańczyk K., Amilkiewicz-Marek A., Bieńkowska K.I., Domagała-Zyśk E., Kostrubiec-Wojtachnio B., Papuda-Dolińska B., Pisula E. (2022). Standardy przebiegu oceny funkcjonalnej oraz planowania wsparcia edukacyjno-specjalistycznego w przypadku występowania następujących trudności: uszkodzenie słuchu; dysfunkcja wzroku; specyficzne zaburzenia uczenia się; zaburzenia rozwoju mowy i języka; zaburzenia rozwoju intelektualnego; zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD); zaburzenia zachowania i emocji. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Panasiuk J. (2008). Standard postępowania logopedycznego w przypadku alalii i niedokształcenia mowy o typie afazji. Logopedia nr 37.

Panasiuk J. (2010). Zaburzenia mowy u dzieci chorych neurologicznie – diagnoza i terapia logopedyczna. [w:] Cyl B. (red.) Różne aspekty rozwoju mowy. Katowice: Regionalny Ośrodek Metodyczno-Edukacyjny METIS.

Parol U. (1997). Dziecko z niedokształceniem mowy. Warszawa: WSiP.

Pruszewicz A. (1992). Foniatria kliniczna. Warszawa: PZWL.

Efekty kształcenia i opis ECTS:

Słuchacz:

I. Wiedza

- zna podstawową terminologię z zakresu typologii zaburzeń mowy

- zna klasyfikacje zaburzeń mowy

- dysponuje wiedzą, na podstawie której potrafi diagnozować zaburzenia mowy

II. Umiejętności:

- potrafi definiować pojęcia związane z diagnozą logopedyczną

- potrafi interpretować i różnicować poszczególne zaburzenia mowy

III. Kompetencje społeczne:

- ma świadomość ciągłej potrzeby rozwijania swojej wiedzy

- dokonuje właściwej samooceny swojej wiedzy

Metody i kryteria oceniania:

- obecność na zajęciach

- aktywność na zajęciach

- zaliczenie

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2023/24" (zakończony)

Okres: 2023-10-01 - 2024-01-31
Wybrany podział planu:
Przejdź do planu
Typ zajęć:
Ćwiczenia, 30 godzin, 23 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Anna Lis-Skowrońska, Jakub Skrzek
Prowadzący grup: Anna Lis-Skowrońska, Jakub Skrzek
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Ćwiczenia - Zaliczenie na ocenę
E-Learning:

E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy

Typ przedmiotu:

obowiązkowy

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych:

nie dotyczy

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
ul. Dewajtis 5,
01-815 Warszawa
tel: +48 22 561 88 00 https://uksw.edu.pl
kontakt deklaracja dostępności mapa serwisu USOSweb 7.0.4.0-1 (2024-05-13)