Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Rozwój europejskiego instrumentarium muzycznego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WS-HS-REIM
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Rozwój europejskiego instrumentarium muzycznego
Jednostka: Instytut Historii Sztuki
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

WIEDZA

HS2_W02

HS2_W03

HS2_W06


UMIEJĘTNOŚCI

HS2_U03

HS2_U07


KOMPETENCJE

HS2_K01

Skrócony opis:

Przedstawienie rozwoju wybranych instrumentów muzycznych i roli, jaką pełniły i pełnią w kulturze Europy.

Pełny opis:

Wykład jest skierowany do wszystkich studentów, którzy interesują się instrumentami muzycznymi, zwłaszcza do tych, którzy uczestniczyli w wykładzie „Instrumenty muzyczne w historii i kulturze Europy”. Obecny wykład jest w wysokim stopniu kontynuacją poprzedniego. Nie jest wymagane zaliczenie jego ani znajomość zasad muzyki czy praktycznych umiejętności, choć będą pomocne. Wykład o nachyleniu ogólnym - humanistycznym z absolutnie minimalną, niezbędną terminologią muzykologiczną.

Wśród treści programowych znajdują się problemy: harfa - jej symbolika i znaczenie dla kultury krajów nordyckich, lutnia w kontekście działalności trubadurów i truwerów w Europie Zachodniej, lira korbowa jako fenomen instrumentu najpierw profesjonalnego, następnie ludowego. Następne spotkanie poświęcone będzie mistyce organów i znaczeniu tego instrumentu dla kultury muzycznej Kościoła, prześledzeniu form rozwojowych tego instrumentu. Ukazany zostanie fenomen przejścia od roli instrumentu rozrywkowego do roli instrumentu kultowego oraz wyjaśnienie podwójnej funkcji organów w liturgii a także prawda o zakazie gry na organach podczas liturgii Triduum Sacrum.

Dalej: akordeon, dudy i trąbka w kontekście kultury europejskiej. Później lutnia jako instrument - symbol dworskiej miłości czasów późnego średniowiecza.

Kolejnym zespołem problemowym będzie kwartet smyczkowy, m. in. o tym, że mało się mówi o wkładzie Polaków w powstanie skrzypiec, dlaczego altówka jest „niekochanym dzieckiem” kwartetu? O wiolonczeli jako kwintesencji elegancji oraz o kontrabasie i jego roli w orkiestrze symfonicznej i rozrywkowej.

Wśród historii instrumentów nie może zabraknąć fortepianu, a przy okazji omówienia zjawiska wirtuozerii i wirtuozów, roli fortepianu w edukacji i wychowaniu dziewcząt w XIX w. „Modlitwa dziewicy” - sztandarowy przykład kiczu muzycznego.

Ostatnim szerokim tematem będzie instrumentarium rozrywki i jego znaczenie we współczesnej popkulturze.

W przeddzień student otrzymuje zaproszenie w formie neewslettera z opisem najbliższych zajęć. Zapisy (dobrowolne) na listę mailingową tutaj: http://eepurl.com/bif6E9

UWAGA: podczas wykładu obowiązuje całkowity zakaz utrwalania treści na wszelkich nośnikach elektronicznych!

Literatura:

ZASADNICZA (wybrane rozdziały):

1. C. Sachs, Historia instrumentów muzycznych, Kraków 1989.

2. C. Sachs, Muzyka w świecie starożytnym, Kraków 1988.

POMOCNICZA (zalecana):

3. B. Vogel, Instrumenty muzyczne w kulturze Królestwa Polskiego, Kraków 1980

POMOCNICZA (nieobowiązkowa):

4. W. Rozynkowski, Dzwony średniowiecznego Torunia i ich funkcje w życiu miasta, w: Kwartalnik Historii Kultury materialnej, R LI (2003), s. 49-58.

5. D. Zarewicz, O życiu i śmierci w starożytnej Grecji. Od orfizmu do pitagoreizmu, „Musica sacra nova” 3/4 (2009/2010), s. 444-459.

6. G. Kubies, Musica angelica w piętnastowiecznym malarstwie europejskim, w: P. Gancarczyk (red.), Z badań nad ikonografią muzyczną do 1800. Źródła - problemy - interpretacje, Warszawa 2012, s. 159-179.

7. G. Kubies, Motyw anioła-fanfarzysty w ikonografii Sądu Ostatecznego w malarstwie niderlandzkim, w: K. Zalewska-Lorkiewicz (red.), Czas apokalipsy. Wizje dni ostatecznych w kulturze europejskiej od starożytności do wieku XVII, Warszawa 2013, s. 166-176.

8. G. Kubies, Późnośredniowieczna myśl eschatologiczna a wizje Sądu Ostatecznego Hieronima Boscha, w: J. C. Kałużny, A. Żywiołek (red.), Kulturowe paradygmaty końca. Studia komparatystyczne, Częstochowa 2013, s. 273-292.

9. G. Kubies, Między Bogiem a Kościołem i Synagogą. Muzykujący aniołowie w obrazie Fontanna życia z kręgów Jana van Eycka, Polski Rocznik Muzykologiczny 11 (2013), s. 37-59.

10. G. Kubies, Sacrum i profanum w obrazie Maria in sole Geertgena tot Sint Jans. Część 1, Liturgia Sacra 19/ 1 (2013), s. 147-167.

11. G. Kubies, Sacrum i profanum w obrazie Maria in sole Geertgena tot Sint Jans. Część 2, Liturgia Sacra 20/ 1 (2014), s. 171-186.

12. G. Kubies, Muzykujący aniołowie w obrazie Mistrza Legendy św. Łucji z Galerii Narodowej w Waszyngtonie. Studium ikonograficzno-muzykologiczne, Muzyka 59/ 4 (2014), s. 35-72.

13. notatki i skróty wykładów

Efekty kształcenia i opis ECTS:

WIEDZA

Zna podstawową terminologię nauk humanistycznych oraz terminologię z zakresu historii sztuki na poziomie rozszerzonym i umie stosować ją praktycznie.

Ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę, obejmującą zaawansowane metody badawcze historii sztuki.

Ma szczegółową wiedzę o współczesnych dokonaniach, ośrodkach i szkołach badawczych historii sztuki.

UMIEJĘTNOŚCI

Umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje umiejętności w zależności od aktualnych potrzeb badawczych i drogi zawodowej.

Posiada umiejętność formułowania opinii krytycznych o dawnej i współczesnej kulturze wizualnej oraz prezentować opracowania krytyczne o różnorodnej formie.

KOMPETENCJE

Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie i konfrontowanie zdobytej wiedzy teoretycznej w praktyce zawodowej. Potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób.

Metody i kryteria oceniania:

Sprawdzenie przyswojonej wiedzy odbywa się w formie TESTU jedną z dwu metod: na spersonalizowanej karcie typu OCR albo na zabezpieczonym formularzu internetowym. Na test via Internet muszą się zgodzić WSZYSCY studenci, w przeciwnym wypadku test odbędzie się w sali wykładowej na karcie OCR.

Test (bez względu na metodę weryfikacji) ma wskazaną liczbę punktów za każdą odpowiedź oraz przedział punktowy odpowiadający danej ocenie. Dopuszczalny poziom absencji - trzykrotnie w semestrze bez względu na powód. Przekroczenie go spowoduje ustalanie dodatkowych, indywidualnych warunków zaliczenia.

Praktyki zawodowe:

brak.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
ul. Dewajtis 5,
01-815 Warszawa
tel: +48 22 561 88 00 https://uksw.edu.pl
kontakt deklaracja dostępności USOSweb 6.8.0.0-5 (2022-09-30)