Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Historia teatru europejskiego

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WH-FPZ-I-2-HistTeEur Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Historia teatru europejskiego
Jednostka: Wydział Nauk Humanistycznych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 2.00
Język prowadzenia: (brak danych)
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

FP1_W04 FP1_U03 FP1_K01

Skrócony opis:

Historia teatru europejskiego od starożytności do dziś, wiedza o inscenizacji, aktorstwie, scenografii, publiczności. Zajęcia będą się odbywały na MS Teams pod linkiem:

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a35a947785ebd4c72a4cbb8a5094005fe%40thread.tacv2/conversations?groupId=803b454a-6bb3-4947-b42c-179ad0f8f798&tenantId=12578430-c51b-4816-8163-c7281035b9b3

Pełny opis:

Historia teatru europejskiego z uwzględnieniem głównych zjawisk.

Literatura:

Ch. Balme, "Wprowadzenie do nauki o teatrze", Warszawa 2002.

E. Barba, N. Savarese, "Sekretna sztuka aktora", Wrocław 2005.

E. Goffman, "W teatrze życia codziennego", Warszawa 1981 (i wyd. nast.).

J. Łotman, "Semiotyka sceny", „Dialog” 1984 nr 11 (przedruk w: "Sztuka w świecie znaków", opr. B. Żyłko, Gdańsk 2002).

P. Pavis, "Słownik terminow teatralnych" (dowolne wyd.).

A. Paterson Royce, "Antropologia sztuk widowiskowych. Artyzm, wirtuozeria i interpretacja w perspektywie międzykulturowej", Warszawa 2010

E. Rozik, "Korzenie teatru", Warszawa 2011

I. Sławińska, "Teatr w myśli współczesnej", Warszawa 1990.

S. Świontek, "Modele aktorstwa XX wieku" w: "Aktor w kulturze współczesnej", red. E. Udalska, Warszawa 1994.

S. Świontek, "O możliwościach zastosowania w nauce o teatrze pewnych nowych metod badawczych (perspektywy i ograniczenia)", „Pamiętnik Teatralny” 1999, z. 3-4.

M. Steiner, "Geneza teatru w świetle antropologii kulturowej", Wrocław 2003.

A. Ubersfeld, "Czytanie teatru I", Warszawa 2002.

D. Wiles, "Krótka historia przestrzeni teatralnych", Warszawa 2012

A. Appia, Dzieło sztuki żywej, Warszawa 1974. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

A. Artaud, Teatr i jego sobowtór, Warszawa 1966 [seria: Teorie Współczesnego Teatru] lub wyd. nast.

E. Barba, Teatr. Samotność, rzemiosło, bunt (rozdziały IV – Droga sprzeciwu: trzeci teatr i V – Tożsamość: dziedzictwo), Warszawa 2003.

E. Barba, N. Savarese, Sekretna sztuka aktora, Wrocław 2005.

B. Brecht, Małe organon dla teatru, „Pamiętnik Teatralny” 1955, z. 1, s. 39-62.

B, Brecht, Wartość mosiądzu [Noce I – IV oraz Uzupełnienia do teorii „Wartości mosiądzu”], Warszawa 1975. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

P. Brook, Pusta przestrzeń, Warszawa 1977. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

P. Brook, Nie ma sekretów. Myśli o aktorstwie i teatrze, przekł. I. Libucha i M. Orski, Łódź 1997.

Szekspir współczesny według Brooka, z Peterem Brookiem rozmawia Leszek Kolankiewicz, „Teatr” 2002 nr 9.

P. Brook, Ruchomy punkt, Wrocław 2004.

P. Brook, Teatr jest tylko formą. O Jerzym Grotowskim, Wrocław 2004.

P. Brook, Grotowski. Sztuka jako wehikuł, J. Grotowski, Od zespołu teatralnego do sztuki jako wehikułu, „Notatnik Teatralny” zima 1992 (4);

P. Brook, "Wolność i łaska. Rozważania o Szekspirze, Gdańsk 2014

P. Brook, Zapomnieć Szekspira, Wrocław 2007.

E. G. Craig, O sztuce teatru, Warszawa 1964 (lub wyd. nast.). [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

M. Czechow, O technice aktora, Kraków 2000 oraz 2008.

D. Diderot, Paradoks o aktorze, wstęp Jan Kott, Warszawa 1959 lub Gdańsk 2009.

Ekspresjonizm w teatrze niemieckim, wybór i oprac. M. Leyko, W. Dudzik, wstęp M. Leyko, Gdańsk 2009 (część III – Teatr). [seria: Theatroteka]

L. Flaszen, Teatr skazany na magię, Kraków 1983 (część: Teatr ubogi) albo L. Flaszen “Cyrograf”, Kraków 1971 (1974, 1997) – rozdz. o Studium o „Hamlecie” w insc. J. Grotowskiego.

G. Fuchs, Scena przyszłości, przekł. M. Leyko, Gdańsk 2005 [seria: Theatroteka]

I. Gall, Budowniczy tła scenicznego, oddzielne wydanie lub w: Myśl teatralna polskiej awangardy, wybór S. Marczak-Oborski, Warszawa 1973.

C. Goldoni, Teatr komediowy, przekł., oprac. i wstęp J. Dygut, Gdańsk 2011 (rozdz. Teatr komediowy).

J. Grotowski, Teksty z lat 1965-1969, Wrocław 1990;

J. Grotowski, „tu es fils de quelqu’un”, „Didaskalia” październik 2000, nr 39;

W. Horzyca, Zagadnienie polskiego teatru monumentalnego; Teatr ogromny w: tenże, Polski teatr monumentalny, Wrocław 1994

N. Jewreinow, Teatralizacja życia, przekł. N. Woroszylska, „Dialog” nr 7-8/2008.

T. Kantor, Teatr niemożliwy w: Metamorfozy. Teksty o latach 1939-1974, Kraków 2000;: Lekcje mediolańskie 1986, Kraków 1991 oraz w: tenże, Pisma, t. III, Wrocław

H. Kleist, O teatrze marionetek, w: Pisma teoretyczne niemieckich romantyków, opr. T. Namowicz, Wrocław 2000.

F. Lang, O działaniu scenicznym, przekł. J. Zaborowska-Musiał, wstęp B. Judkowiak,

Gdańsk 2010

M. Kotlarczyk, Słowo w teatrze, K. Wojtyła, O teatrze słowa w: M. Kotlarczyk, K. Wojtyła. O Teatrze Rapsodycznym, oprac. J. Popiel, Kraków 2001.

W. Meyerhold, Rekonstrukcja teatru, przekł. J. Rdułtowski, „Pamiętnik Teatralny” 1956 z. 2-3, s. 352-380)

W. Meyerhold, W związku z historią i techniką teatru w: Przed rewolucją, przekł. J. Koenig, Warszawa 1988. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

F. Nietzsche, Narodziny tragedii z ducha muzyki; (oba tłumaczenia – L. Staffa i B. Barana).

J. Osterwa, Przez teatr – poza teatr, wybór i oprac. I. Guszpit i D. Kosiński, Kraków 2004.

J. Osterwa, Reduta i teatr. Artykuły – wywiady – wspomnienia 1914-1947, Wrocław 1991.

E. Piscator, Rzemiosło, Powstanie i budowa sceny Piscatora, Scena półkolista w: Teatr polityczny, Warszawa 1983. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

A. Pronaszko, Odrodzenie teatru, w: tegoż, Zapiski scenografa, Warszawa 1976.

M. Reinhardt, O teatrze i aktorze, Gdańsk 2004 [seria: Theatroteka] (rozdz.: O reżyserii i teatrze, O teatrze dla pięciu tysięcy, O aktorach i aktorstwie)

A.F. Riccoboni, Sztuka teatru, wstęp Marek Dębowski, Gdańsk 2005.

R. Schechner, Przyszłość rytuału, Warszawa 2000.

R. Schechner, Performatyka: Wstęp, Wrocław 2006.

L. Schiller, Nowy teatr w Polsce: Stanisław Wyspiański; [Myśli o odrodzeniu teatru] w: tenże, na progu nowego teatru, Warszawa 1978.

L. Schiller, Artystyczny teatr powszechny; [Teatr powszechny]; Teatr ogromny w: tenże, Droga przez teatr, Warszawa 1983.

O. Schlemmer, Eksperymentalna scena Bauhausu, Gdańsk 2010 (rozdz.: Nowy budynek sceniczny,scena, Nowe formy sceny…, Elementy sceniczne); [seria: Theatroteka]

W. Shakespeare, Hamlet (akt II). [dowolne wydanie]

K.S. Stanisławski, Praca aktora nad rolą, w: Pisma, red. E. Csató, t. 4, Warszawa 1956, s. 37-121 (także wydanie krakowskie z 2010: przekł. J. Czech).

A. Tairow, Notatki reżysera i proklamacje artysty, Warszawa 1964. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

W. Toporkow, Stanisławski na próbie, Wrocław 2007.

J. Wachtangow, Poszukiwania, przekł. H. Bieniewski, Warszawa 1967. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

Jewgienij Wachtangow – co zostaje po artyście teatru?, wstęp, kronika red. K. Osińska, Wrocław 2008 [cz. II – J. Wachtangow – teksty źródłowe].

R. Wagner, Dramaturgia opery, Gdańsk 2009 [seria: Theatroteka].

S.I. Witkiewicz, Czysta Forma w teatrze, Warszawa, WAiF, 1977 i 1986 [seria: Teorie Współczesnego Teatru] lub tegoż Teatr i inne pisma o teatrze, Warszawa, 1995 [Dzieła zebrane, t. 5].

S.Wyspiański, Hamlet (Studium o "Hamlecie"), wyd. Biblioteki Narodowej, oprac. i wstęp M. Prussak, Wrocław - Warszawa - Kraków 1976 i 2007

Wybrane teksty z antologii Myśl teatralna polskiej awangardy, wybór S. Marczak-Oborski, Warszawa 1973 (rozdziały: Ferment wśród zawodowców oraz Hasło: forma, w nich teksty A. Pronaszki i S. Syrkusa). [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

oraz

T. Łomnicki, Spotkania teatralne, Warszawa 1984 (lub 2002).

B. Osterloff, Pejzaż. Rozmowy z Mają Komorowską, Warszawa 2004 (i wyd. nast.).

Efekty kształcenia i opis ECTS:

ma uporządkowaną wiedzę ogólną i szczegółową z zakresu historii teatru europejskiego, historii przemian form dramatu

europejskiego, zna warsztat krytyka teatralnego, zna języki teatru i dramatu współczesnego

umie w kierując się wskazówkami opiekuna naukowego zdobywać informacje naukowe z zakresu wiedzy o dramacie i

teatrze, rozwijać kompetencje badawcze i kierować własną karierą zawodową.

prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy wynikające z wykonywania zawodu historyka teatru i dramatu, teoretyka

doktryn teatralnych, krytyka teatralnego, kierownika literackiego w teatrze współczesnym, organizatora życia teatralnego.

Metody i kryteria oceniania:

Bardzo dobry – student zna główne wydarzenia z historii teatru. Potrafi umiejscowić je w chronologii, podać datę, wymienić nazwiska twórców. Potrafi wskazać antecedencje i konsekwencje danego zjawiska w historii teatru.

Dobry - student zna główne wydarzenia z historii teatru. Potrafi umiejscowić je w chronologii, podać datę, wymienić nazwiska twórców.

Dostateczny - student zna główne wydarzenia z historii teatru, główne nazwiska twórców.

Niedostateczny - student nie zna głównych wydarzeń z historii teatru. Nie potrafi umiejscowić ich w chronologii ani podać daty, ani wymienić nazwisk twórców. Nie potrafi wskazać antecedencji i konsekwencji danego zjawiska w historii teatru.

Praktyki zawodowe:

Nie dotyczy.

Zajęcia w cyklu "Semestr letni 2020/21" (zakończony)

Okres: 2021-02-01 - 2021-06-30
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Wykład, 15 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Paweł Stangret, Joanna Zajkowska
Prowadzący grup: Paweł Stangret
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Egzaminacyjny
Wykład - Egzaminacyjny
E-Learning:

E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy

Typ przedmiotu:

obowiązkowy

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych:

nie dotyczy

Skrócony opis:

Historia teatru europejskiego od starożytności do dziś, wiedza o inscenizacji, aktorstwie, scenografii, publiczności.

Pełny opis:

Historia teatru europejskiego z uwzględnieniem głównych zjawisk.

Literatura:

Ch. Balme, "Wprowadzenie do nauki o teatrze", Warszawa 2002.

E. Barba, N. Savarese, "Sekretna sztuka aktora", Wrocław 2005.

E. Goffman, "W teatrze życia codziennego", Warszawa 1981 (i wyd. nast.).

J. Łotman, "Semiotyka sceny", „Dialog” 1984 nr 11 (przedruk w: "Sztuka w świecie znaków", opr. B. Żyłko, Gdańsk 2002).

P. Pavis, "Słownik terminow teatralnych" (dowolne wyd.).

A. Paterson Royce, "Antropologia sztuk widowiskowych. Artyzm, wirtuozeria i interpretacja w perspektywie międzykulturowej", Warszawa 2010

E. Rozik, "Korzenie teatru", Warszawa 2011

I. Sławińska, "Teatr w myśli współczesnej", Warszawa 1990.

S. Świontek, "Modele aktorstwa XX wieku" w: "Aktor w kulturze współczesnej", red. E. Udalska, Warszawa 1994.

S. Świontek, "O możliwościach zastosowania w nauce o teatrze pewnych nowych metod badawczych (perspektywy i ograniczenia)", „Pamiętnik Teatralny” 1999, z. 3-4.

M. Steiner, "Geneza teatru w świetle antropologii kulturowej", Wrocław 2003.

A. Ubersfeld, "Czytanie teatru I", Warszawa 2002.

D. Wiles, "Krótka historia przestrzeni teatralnych", Warszawa 2012

A. Appia, Dzieło sztuki żywej, Warszawa 1974. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

A. Artaud, Teatr i jego sobowtór, Warszawa 1966 [seria: Teorie Współczesnego Teatru] lub wyd. nast.

E. Barba, Teatr. Samotność, rzemiosło, bunt (rozdziały IV – Droga sprzeciwu: trzeci teatr i V – Tożsamość: dziedzictwo), Warszawa 2003.

E. Barba, N. Savarese, Sekretna sztuka aktora, Wrocław 2005.

B. Brecht, Małe organon dla teatru, „Pamiętnik Teatralny” 1955, z. 1, s. 39-62.

B, Brecht, Wartość mosiądzu [Noce I – IV oraz Uzupełnienia do teorii „Wartości mosiądzu”], Warszawa 1975. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

P. Brook, Pusta przestrzeń, Warszawa 1977. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

P. Brook, Nie ma sekretów. Myśli o aktorstwie i teatrze, przekł. I. Libucha i M. Orski, Łódź 1997.

Szekspir współczesny według Brooka, z Peterem Brookiem rozmawia Leszek Kolankiewicz, „Teatr” 2002 nr 9.

P. Brook, Ruchomy punkt, Wrocław 2004.

P. Brook, Teatr jest tylko formą. O Jerzym Grotowskim, Wrocław 2004.

P. Brook, Grotowski. Sztuka jako wehikuł, J. Grotowski, Od zespołu teatralnego do sztuki jako wehikułu, „Notatnik Teatralny” zima 1992 (4);

P. Brook, "Wolność i łaska. Rozważania o Szekspirze, Gdańsk 2014

P. Brook, Zapomnieć Szekspira, Wrocław 2007.

E. G. Craig, O sztuce teatru, Warszawa 1964 (lub wyd. nast.). [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

M. Czechow, O technice aktora, Kraków 2000 oraz 2008.

D. Diderot, Paradoks o aktorze, wstęp Jan Kott, Warszawa 1959 lub Gdańsk 2009.

Ekspresjonizm w teatrze niemieckim, wybór i oprac. M. Leyko, W. Dudzik, wstęp M. Leyko, Gdańsk 2009 (część III – Teatr). [seria: Theatroteka]

L. Flaszen, Teatr skazany na magię, Kraków 1983 (część: Teatr ubogi) albo L. Flaszen “Cyrograf”, Kraków 1971 (1974, 1997) – rozdz. o Studium o „Hamlecie” w insc. J. Grotowskiego.

G. Fuchs, Scena przyszłości, przekł. M. Leyko, Gdańsk 2005 [seria: Theatroteka]

I. Gall, Budowniczy tła scenicznego, oddzielne wydanie lub w: Myśl teatralna polskiej awangardy, wybór S. Marczak-Oborski, Warszawa 1973.

C. Goldoni, Teatr komediowy, przekł., oprac. i wstęp J. Dygut, Gdańsk 2011 (rozdz. Teatr komediowy).

J. Grotowski, Teksty z lat 1965-1969, Wrocław 1990;

J. Grotowski, „tu es fils de quelqu’un”, „Didaskalia” październik 2000, nr 39;

W. Horzyca, Zagadnienie polskiego teatru monumentalnego; Teatr ogromny w: tenże, Polski teatr monumentalny, Wrocław 1994

N. Jewreinow, Teatralizacja życia, przekł. N. Woroszylska, „Dialog” nr 7-8/2008.

T. Kantor, Teatr niemożliwy w: Metamorfozy. Teksty o latach 1939-1974, Kraków 2000;: Lekcje mediolańskie 1986, Kraków 1991 oraz w: tenże, Pisma, t. III, Wrocław

H. Kleist, O teatrze marionetek, w: Pisma teoretyczne niemieckich romantyków, opr. T. Namowicz, Wrocław 2000.

F. Lang, O działaniu scenicznym, przekł. J. Zaborowska-Musiał, wstęp B. Judkowiak,

Gdańsk 2010

M. Kotlarczyk, Słowo w teatrze, K. Wojtyła, O teatrze słowa w: M. Kotlarczyk, K. Wojtyła. O Teatrze Rapsodycznym, oprac. J. Popiel, Kraków 2001.

W. Meyerhold, Rekonstrukcja teatru, przekł. J. Rdułtowski, „Pamiętnik Teatralny” 1956 z. 2-3, s. 352-380)

W. Meyerhold, W związku z historią i techniką teatru w: Przed rewolucją, przekł. J. Koenig, Warszawa 1988. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

F. Nietzsche, Narodziny tragedii z ducha muzyki; (oba tłumaczenia – L. Staffa i B. Barana).

J. Osterwa, Przez teatr – poza teatr, wybór i oprac. I. Guszpit i D. Kosiński, Kraków 2004.

J. Osterwa, Reduta i teatr. Artykuły – wywiady – wspomnienia 1914-1947, Wrocław 1991.

E. Piscator, Rzemiosło, Powstanie i budowa sceny Piscatora, Scena półkolista w: Teatr polityczny, Warszawa 1983. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

A. Pronaszko, Odrodzenie teatru, w: tegoż, Zapiski scenografa, Warszawa 1976.

M. Reinhardt, O teatrze i aktorze, Gdańsk 2004 [seria: Theatroteka] (rozdz.: O reżyserii i teatrze, O teatrze dla pięciu tysięcy, O aktorach i aktorstwie)

A.F. Riccoboni, Sztuka teatru, wstęp Marek Dębowski, Gdańsk 2005.

R. Schechner, Przyszłość rytuału, Warszawa 2000.

R. Schechner, Performatyka: Wstęp, Wrocław 2006.

L. Schiller, Nowy teatr w Polsce: Stanisław Wyspiański; [Myśli o odrodzeniu teatru] w: tenże, na progu nowego teatru, Warszawa 1978.

L. Schiller, Artystyczny teatr powszechny; [Teatr powszechny]; Teatr ogromny w: tenże, Droga przez teatr, Warszawa 1983.

O. Schlemmer, Eksperymentalna scena Bauhausu, Gdańsk 2010 (rozdz.: Nowy budynek sceniczny,scena, Nowe formy sceny…, Elementy sceniczne); [seria: Theatroteka]

W. Shakespeare, Hamlet (akt II). [dowolne wydanie]

K.S. Stanisławski, Praca aktora nad rolą, w: Pisma, red. E. Csató, t. 4, Warszawa 1956, s. 37-121 (także wydanie krakowskie z 2010: przekł. J. Czech).

A. Tairow, Notatki reżysera i proklamacje artysty, Warszawa 1964. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

W. Toporkow, Stanisławski na próbie, Wrocław 2007.

J. Wachtangow, Poszukiwania, przekł. H. Bieniewski, Warszawa 1967. [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

Jewgienij Wachtangow – co zostaje po artyście teatru?, wstęp, kronika red. K. Osińska, Wrocław 2008 [cz. II – J. Wachtangow – teksty źródłowe].

R. Wagner, Dramaturgia opery, Gdańsk 2009 [seria: Theatroteka].

S.I. Witkiewicz, Czysta Forma w teatrze, Warszawa, WAiF, 1977 i 1986 [seria: Teorie Współczesnego Teatru] lub tegoż Teatr i inne pisma o teatrze, Warszawa, 1995 [Dzieła zebrane, t. 5].

S.Wyspiański, Hamlet (Studium o "Hamlecie"), wyd. Biblioteki Narodowej, oprac. i wstęp M. Prussak, Wrocław - Warszawa - Kraków 1976 i 2007

Wybrane teksty z antologii Myśl teatralna polskiej awangardy, wybór S. Marczak-Oborski, Warszawa 1973 (rozdziały: Ferment wśród zawodowców oraz Hasło: forma, w nich teksty A. Pronaszki i S. Syrkusa). [seria: Teorie Współczesnego Teatru]

oraz

T. Łomnicki, Spotkania teatralne, Warszawa 1984 (lub 2002).

B. Osterloff, Pejzaż. Rozmowy z Mają Komorowską, Warszawa 2004 (i wyd. nast.).

Wymagania wstępne:

Brak.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.