Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Chemia organiczna I

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WM-CH-S1-E3-CHOI Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Chemia organiczna I
Jednostka: Wydział Matematyczno-Przyrodniczy. Szkoła Nauk Ścisłych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 0 LUB 5.00 LUB 2.00 (w zależności od programu)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

kierunek chemia:CH1_W03; CH1_W04; CH1_W13; CH1_W14; CH1_W15; CH1_W17; CH1_U01; CH1_U02; CH1_K02

Skrócony opis:

Pierwsza część obowiązkowych zajęć, mających na celu opanowanie przez studentów podstaw chemii organicznej. Na wykładzie i ćwiczeniach omawiane są podstawowe zagadnienia związane z alkanami, cykloalkanami, alkenami, alkinami, węglowodorami aromatycznymi oraz chlorowcopochodnymi związków organicznych, wraz typowymi dla tych grup związków właściwościami, mechanizmami reakcji itp.

Pełny opis:

Dla wykładu:

1. Wiązania chemiczne, struktura i właściwości cząsteczek.

2. Natura związków organicznych: alkany i cykloalkany.

3. Stereochemia alkanów i cykloalkanów.

4. Przegląd rodzajów reakcji organicznych.

5. Alkeny: właściwości, synteza.

6. Przegląd reakcji alkenów.

7. Alkiny: właściwości, synteza i reakcje.

8. Stereochemia: aktywność optyczna.

9. Sprzężone dieny.

10. Związki aromatyczne: struktura i właściwości.

11. Reakcje aromatycznej substytucji elektrofilowej.

12. Inne reakcje związków aromatycznych.

13. Halogenki alkilowe.

14. Reakcje substytucji nukleofilowej i eliminacji.

15. Przegląd metod służących badaniom struktury związków organicznych.

Dla ćwiczeń:

1. Wstęp do nomenklatury związków organicznych.

2. Nomenklatura alkanów i cykloalkanów.

3. Alkany.

4. Cykloalkany.

5. Alkeny.

6. Alkeny, cz. II.

7. Alkiny.

8. Kolokwium 1.

9. Związki o charakterze aromatycznym.

10. Związki o charakterze aromatycznym - substytucja elektrofilowa

11. Stereochemia: aktywność optyczna

12. Halogenki alkilowe.

13. Reakcje substytucji nukleofilowej i eliminacji.

14. Reakcje substytucji i eliminacji cz. II.

15. Kolokwium 2.

Literatura:

Literatura podstawowa:

1. J. McMurry, Chemia organiczna, PWN, Warszawa 2003, 2007, 2010

2. S. McMurry, Chemia organiczna. Rozwiązania problemów, PWN, Warszawa 2012

Literatura uzupełniająca:

1. G. Patrick, Chemia organiczna, Krótkie wykłady, PWN, Warszawa 2008

2. D. Buza, W. Sas, P. Szczeciński, Chemia organiczna. Kurs podstawowy, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2006

3. J. Clayden, N. Greeves, S. Warren, P. Wothers, Chemia organiczna, WNT, Warszawa 2009-2011

Efekty kształcenia i opis ECTS:

Dla wykładu:

EK1. Opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć

EK2. Wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań

EK3. Wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo

EK4. Wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć

EK5. Opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu

EK6. Posługuje się nomenklaturą związków organicznych

Opis ECTS:

Dla wykładu:

uczestnictwo w zajęciach: 30h

przygotowanie do zajęć: 13h

przygotowanie do weryfikacji: 16h

konsultacje z prowadzącym: 1h

Razem 50h, 2 ECTS

Dla ćwiczeń:

Wiedza:

EK1. Wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań

EK2. Wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo

EK3. Omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji

Umiejętności:

EK4. Posługuje się nomenklaturą związków organicznych,

EK5. Proponuje metody przekształcania i syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków

EK6. Przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji

Kompetencje społeczne:

EK7. Bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń

Opis ECTS:

Dla ćwiczeń:

uczestnictwo w zajęciach: 30h

przygotowanie do zajęć: 37h

przygotowanie do weryfikacji: 11h

konsultacje z prowadzącym: 2h

Razem 80h, 3ECTS

Metody i kryteria oceniania:

Metody oceniania efektów kształcenia:

- Wykład. Dla EK1-EK6: egzamin pisemny

- Ćwiczenia. Dla EK1-EK6: kolokwium, metoda ciągła. EK7: metoda ciągła

Kryteria oceny efektów kształcenia:

Dla wykładów:

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że opisuje nomenklaturę, budowę, syntezę, właściwości i zastosowania związków organicznych należących do grup omawianych w trakcie zajęć, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wymienia i objaśnia typy i mechanizmy reakcji związków organicznych charakterystyczne dla grup omawianych podczas zajęć, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wymienia i tłumaczy podstawowe metody analizy związków organicznych

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wymienia i tłumaczy podstawowe metody analizy związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie wymienia i tłumaczy podstawowe metody analizy związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wymienia i tłumaczy podstawowe metody analizy związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wymienia i tłumaczy podstawowe metody analizy związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wymienia i tłumaczy podstawowe metody analizy związków organicznych, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że opanował zestaw umiejętności właściwych dla ćwiczeń przewidzianych do przedmiotu, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć posługuje się nomenklaturą związków organicznych

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

Dla ćwiczeń:

Dopuszczalne są dwie, usprawiedliwione nieobecności. Trzecia usprawiedliwiona, bądź pierwsza nieobecność nieuprawiedliwiona= -5pkt. Każda dodatkowa nieobecność = -10 pkt.

Osoby, które opuściły co najwyżej jedne ćwiczenia (usprawiedliwione) mogą liczyć na dodatkowe 2 pkt. do wyniku końcowego.

Metody weryfikacji efektów kształcenia:

EK1-EK6: kolokwium, weryfikacja ciągła

EK6- weryfikacja ciągła

Kryteria oceny efektów kształcenia:

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ale nie spełnia kryteriów na wyższą

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wyjaśnia pojęcie hybrydyzacji, wylicza typy wiązań, opisuje rezonans, tłumaczy i rozpoznaje aromatyczność, elektroujemność i polaryzację wiązań, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że wymienia rodzaje izomerii, rozróżnia konformery, wyjaśnia takie pojęcia z zakresu stereochemii jak chiralność, enancjomery, diastereoizomery i związki mezo, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że omawia mechanizm: addycji elektrofilów do wiązań wielokrotnych, substytucji nukleofilowej w układach alifatycznych, substytucji elektrofilowej w układach aromatycznych, eliminacji, rozpoznaje reakcje przegrupowania, izomeryzacji i dehydratacji, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć posługuje się nomenklaturą związków organicznych

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że posługuje się nomenklaturą związków organicznych, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć proponuje metody syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie proponuje metody syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie proponuje metody syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie proponuje metody syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych proponuje metody syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że proponuje metody syntezy związków organicznych w zakresie odpowiadającym klasom omówionych związków, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że przewiduje produkty reakcji na podstawie znajomości omówionych mechanizmów reakcji, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

5.0 weryfikacja wykazuje, że bez uchwytnych niedociągnięć bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń

4.5 weryfikacja wykazuje, że niemal w pełni poprawnie bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

4.0 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.5 weryfikacja wykazuje, że w znacznym stopniu poprawnie lecz niekonsystentnie bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

3.0 weryfikacja wykazuje, że w większości przypadków testowych bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń, ale nie spełnia kryteriów na wyższą ocenę

2.0 weryfikacja nie wykazuje, że bierze udział w rozwiązywaniu problemów podczas ćwiczeń, ani że spełnia kryteria na wyższą ocenę

Ocena końcowa x jest wyznaczana na podstawie wartości:

st(w)= 5, jeśli 4,5 < w; st(w)= 4,5, jeśli 4,25 < w ≤ 4,5; st(w)= 4, jeśli 3,75 < w ≤ 4,25; st(w)= 3,5, jeśli 3,25 < w ≤ 3,75; st(w)= 3, jeśli 2,75 < w ≤ 3,25; st(w)= 2, jeśli w ≤ 2,75

oraz na bazie podanej niżej reguły:

● jeśli każda z ocen końcowych za zajęcia powiązane jest pozytywna i ich średnia wynosi y, to x wyznacza się ze wzoru x=st((y+z)/2), gdzie z jest średnią ważoną ocen z przeprowadzonych weryfikacji, w których wagi ocen z egzaminów wynoszą 2, a wagi ocen z innych form weryfikacji są równe 1

● jeśli choć jedną oceną końcową z zajęć powiązanych jest 2 lub nzal, to x=2.

Przybliżoną miarą uzyskanej oceny jest liczba punktów, możliwych do zdobycia podczas ćwiczeń. Student może uzyskać maksymalnie 120 punktów z czego 100 punktów z dwóch kolokwiów (każde po 50 pkt), zaś pozostałe 20 z aktywności podczas zajęć (rozwiązywanie zadań treningowych 10 pkt oraz niezapowiedziane kartkówki - 10 pkt). Student, który z obu kolokwiów napisanych w pierwszym terminie uzyska powyżej 25 punktów może liczyć na dodatkowe 5 pkt do wyniku końcowego. Przewiduje się termin dodatkowy przeznaczony na napisanie jednego, wybranego przez studenta kolokwium po zakończeniu cyklu ćwiczeniowego, celem poprawy wyniku, lub napisania kolokwium którego z uwagi na nieobecność student nie pisał we właściwym terminie.

Ocenianie w zależności od ilości zdobytych punktów:

>60 - 72 dost

>72 - 84 dost+

>96 - 108 db+

>108 - 120 bdb

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-31
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Kowalski, Arkadiusz Listkowski
Prowadzący grup: Jarosław Kowalski, Arkadiusz Listkowski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzaminacyjny
E-Learning:

E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2020/21" (zakończony)

Okres: 2020-10-01 - 2021-01-31
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Kowalski
Prowadzący grup: Jarosław Kowalski, Arkadiusz Listkowski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzaminacyjny
E-Learning:

E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych:

nie dotyczy

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2021/22" (w trakcie)

Okres: 2021-10-01 - 2022-01-31
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Ćwiczenia, 30 godzin więcej informacji
Wykład, 30 godzin więcej informacji
Koordynatorzy: Jarosław Kowalski
Prowadzący grup: Jarosław Kowalski, Arkadiusz Listkowski
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Egzaminacyjny
E-Learning:

E-Learning (pełny kurs) z podziałem na grupy

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.