Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Nauki pomocnicze historii sztuki

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WS-HS-NPHS-1M-c Kod Erasmus / ISCED: 03.6 / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Nauki pomocnicze historii sztuki
Jednostka: Instytut Historii Sztuki
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

HS2_W03

HS2_U01

HS2_U02

HS2_U03

HS2_U05

HS2_U07

HS2_U08


Skrócony opis:

Zajęcia wprowadzają studentów w podstawowe problemy nauk pomocniczych historii, jako wiedzy niezbędnej w warsztacie naukowym historyka sztuki, pozwalającej na weryfikację wiarygodności przekazu źródłowego.

Pełny opis:

Spośród szerokiego spektrum nauk pomocniczych historii, na zajęciach omawiane są te dyscypliny, które zachowują szczególną przydatność w warsztacie badawczym historyka sztuki, jak chronologia i metrologia, a zwłaszcza te, których przedmiotem są źródła o charakterze wizualnym, jak pismo (tu zwłaszcza pismo epigraficzne i zasady jego edycji), heraldyka (omawiana w jej relacjach z genealogią), weksylologia i falerystyka, wreszcie sfragistyka, numizmatyka oraz wiedza o insygniach władzy i znakach stanowienia prawa.

Literatura:

J. Szymański, Nauki pomocnicze historii, Warszawa 1983 (także późniejsze wydania)

A. Gieysztor, Zarys dziejów pisma łacińskiego, Warszawa 1973 (także wydanie późniejsze)

M. Pastoureau, Traite d'heraldique, Paris 1979

M. Gumowski, Handbuch der polnische Siegelkunde, Graz 1966

W. Maisel, Archeologia prawna Polski, Warszawa 1982

W. Maisel, Archeologia prawna Europy, Warszawa 1989

Efekty kształcenia i opis ECTS:

Student uzyskuje podstawową wiedzę w zakresie źródłoznawstwa pozwalającą na wstępną orientację w zakresie chronologii i metrologii historycznej, a wnikliwszą w zakresie wizualnych środków komunikacji w przeszłości: pisma, heraldyki i znaków władzy.

Student zna i rozumie metody analizy przekazu źródłowego i jego interpretacji. Ma znajomość stosowanych w historii sztuki teorii i metodologii interpretacji źródeł, zwłaszcza wizualnych. Ma najnowsze osiągnięcia w tej dziedzinie.

Student potrafi rozwiązywać problemy w zakresie przekazu źródłowego przez wyszukiwanie i selekcjonowanie właściwych informacji w zasobach drukowanych i elektronicznych, ich krytyczną ocenę i wnioski.

Student posiada umiejętności badawcze, obejmujące:

a) analizę problemów w zakresie przekazu źródłowego, w tym analizę źródła wizualnego in situ

b)dobór metod i narzędzi badawczych przydatnych zarówno w pracy teoretycznej, jak i przy inwentaryzacji przekazu źródłowego

c) potrafi opracować i zaprezentować wyniki swej pracy z wykorzystaniem zaawansowanych technik komunikacyjnych.

Potrafi logicznie konstruować wypowiedź w mowie i w piśmie. Umie przygotować tekst naukowy z aparatem badawczym i poprawnie opracowanym materiałem ilustracyjnym.

Rozumie potrzebę uczenia się i konfrontowania zdobytej wiedzy w praktyce zawodowej.

Potrafi pracować samodzielnie i w grupie, także interdyscyplinarnej. Potrafi komunikować się z otoczeniem uzasadniając merytorycznie swoje stanowisko.

1 ECTS: udział w zajęciach 30 godz.

1 ECTS: praca własna studenta - 30 godzin

1 ECTS: praca własna studenta - 30 godzin, opracowanie zadanego zagadnienia i przygotowanie go do zaliczenia

Metody i kryteria oceniania:

Student musi aktywnie uczestniczyć w zajęciach (dopuszcza się dwie nieobecności). Jest zobowiązany do przedstawienia jednego wystąpienia na jeden z tematów zaproponowanych przez prowadzącego.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.