Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Metody badań archeologicznych - wprowadzenie - wykład

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WS-HS-ODKS-MBA Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Metody badań archeologicznych - wprowadzenie - wykład
Jednostka: Instytut Historii Sztuki
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

Wiedza:

K_W01, K_W03, K_W04, K_W05, K_W12


Skrócony opis:

Metody badań archeologicznych – zajęcia dotyczą metod nieinwazyjnych i inwazyjnych, postępowania badawczego w archeologii, metod wnioskowania i interpretacji, podstaw źródłoznawstwa archeologicznego, badań interdyscyplinarnych, zagadnień historii archeologii, dokumentacji w badaniach archeologicznych, postępowania z zabytkami archeologicznymi, datowania zabytków archeologicznych.

Pełny opis:

Metody badań archeologicznych – zajęcia dotyczą: (1) nieinwazyjnych i inwazyjnych – omówienie poszczególnych rodzajów metod, przykładów badań, a także różnic i ich znaczenia w procesie poznawczym przeszłości, (2) postępowania badawczego w archeologii - omówienie, poszczególnych elementów w procesie badawczym, (3) metod wnioskowania i interpretacji – omówienie sposobu stawiania hipotez, wnioskowania oraz interpretacji zjawisk z przeszłości, (4) podstaw źródłoznawstwa archeologicznego – omówienie klasyfikacji, typologii, rodzajów zabytków archeologicznych, stosowania analiz specjalistycznych, (5) badań interdyscyplinarnych – omówienia współpracy interdyscyplinarnej, badań specjalistycznych, (6) zagadnień historii archeologii – omówienie zmian w procesie badawczym i dokumentacyjnym w historii archeologii, prezentacja zasadniczych nurtów badawczych, (7) dokumentacji w badaniach archeologicznych – omówienie procesu i technik dokumentacji, (8) postępowania z zabytkami archeologicznymi – omówienie sposobu pozyskiwania, dokumentowania, zabezpieczania, konserwowania i przechowywania zabytków archeologicznych, (9) datowania zabytków archeologicznych – omówienie sposobu określania chronologii zabytków na bazie metod względnych i bezwzględnych.

Literatura:

LITERATURA PODSTAWOWA:

1) Przeszłość społeczna. Próba konceptualizacji, (red.) S. Tabaczyński, A. Marciniak, D. Cyngot, A. Zalewska, Poznań. (teksty bezpośrednio związane z tematyką zajęć).

2) Archeologiczne Zdjęcie Polski, M. Konopka (red.). Warszawa 1981.

3) Harris E. C., Zasady stratygrafii archeologicznej, Warszawa 1992.

4) Barker Ph., Techniki wykopalisk archeologicznych. Warszawa 1994.

5) Mazurowski R., 2013, Leksykon pojęć i problemów archeologii polowej, Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJACA:

1. Coles J.. Archeologia doświadczalna, Warszawa 1997.

2. Drewno archeologiczne. Badania i konserwacja. Sympozjum Biskupin – Wenecja. 22-24 czerwca, Biskupin 1999.

3. Gawrysiak-Leszczyńska W., Jak rysować zabytki archeologiczne. Podstawowe zasady dokumentacji, Biskupin 2003: Muzeum Archeologiczne w Biskupinie.

4. Kajzer L., Wstęp do archeologii historycznej w Polsce. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Warszawa 1996.

5. Kola A., Wilke G., Archeologia podwodna. Cz. 1: Badania w akwenach śródlądowych Europy Środkowej i Wschodniej, Toruń 1985.

6. Kościelecki P., Nadzór jako forma prac archeologicznych. Aspekty konserwatorskie i metodologiczne, Warszawa 2002.

7. Lasota-Moskalewska A., Podstawy archeozoologii. Szczątki ssaków. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997.

8. Misiewicz K., Metody geofizyczne w planowaniu badań wykopaliskowych. Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Warszawa 1998.

9. Piontek J., Biologia populacji pradziejowych. Zarys metodyczny. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. A. Mickiewicza, Poznań 1985.

10. Przeszłość społeczna. Próba konceptualizacji, (red.) S. Tabaczyński, A. Marciniak, D. Cyngot, A. Zalewska, Poznań.

11. Rączkowski W., Archeologia lotnicza – metoda wobec teorii. Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2002.

12. Kobylinski Z., Teoretyczne podstawy konserwacji dziedzictwa archeologicznego, Warszawa 2001.

13. Digitalizacja dziedzictwa archeologicznego - wybrane zagadnienia, (red.) R. Zapłata, Lublin.

14. Minta-Tworzowska D., Klasyfikacja w archeologii jako sposób wyrażania wyników badań, hipotez oraz teorii archeologicznych, 1994, Poznań.

15. Zapłata R., Kędzierski M., Fryśkowska A., Wilińska M., Deliś P., 2012, Digitalizacja dziedzictwa archeologicznego i historycznego. Wybrane przykłady i zagadnienia zastosowania teledetekcji, (w:) Radom. Korzenie miasta i regionu, (red.) A. Buko, D. Główka, M. Trzeciecki, Radom.

* Dodatkowa literatura rozszerzająca wiedzę w zakresie poszczególnych tematów zostanie podana na zajęciach.

Efekty kształcenia i opis ECTS:

WIEDZA

Zna elementarną terminologię używaną w, ochronie dóbr kultury, w tym w konserwacji zabytków (i w ochronie przyrody) oraz zna jej zastosowania w obrębie pokrewnych dyscyplin naukowych. Ma podstawową wiedzę o rozwoju sztuki i metodach badawczych stosowanych w naukach historycznych (przyrodniczych) i w archeologii. Ma uporządkowaną wiedzę w zakresie rozwoju ochrony dóbr kultury (i środowiska) oraz w poszczególnych specjalizacjach tych dziedzin. Ma podstawową wiedzę w zakresie oddziaływania nurtów i teorii humanistyki, w tym sztuki, filozofii, antropologii i socjologii na rozwój i kształtowanie instytucji związanych z ochroną zabytków i środowiska. Ma podstawową wiedzę w zakresie konserwatorstwa, (historii sztuki) archeologii (podstaw biologii) i zastosowań nowych technologii w ochronie dóbr kultury (i środowiska).

OPIS ECTS

Udział w wykładzie

30 godz.

Konsultacje –

2,5 godz.

Przygotowanie do egzaminu –

12,5 godz.

Samodzielna lektura –

30 godz.

Łącznie –

75 godz. / 3 pkt. ECTS

Metody i kryteria oceniania:

Egzamin / ocena

Osiagniecie efektów kształcenia - student potrafi:

- niedostateczny/2 - brak podstawowej wiedzy w zakresie oczekiwanych efektów

kształcenia.

- dostateczny/3 - posiadanie podstawowej wiedzy w zakresie oczekiwanych efektów

kształcenia / poprawnie posługuje sie podstawowymi pojeciami, zna definicje oraz

podstawowa terminologie

- dobry/4

poprawnie posługuje sie podstawowymi pojeciami, zna definicje oraz podstawowa

terminologie, a takze potrafi zestawiac informacje i dokonywac podsumowania okreslone zagadnienia

- bardzo dobry/5 - posiadanie wiedzy w odniesieniu do oczekiwanych efektów

kształcenia, poprawnie posługuje sie podstawowymi pojeciami, zna definicje oraz

podstawowa terminologie, a takze potrafi zestawiac informacje i dokonywac

podsumowania okreslone zagadnienia / samodzielnie dobiera elementy niezbedne do

rozwiazania zadanego problemu

Próg otrzymania oceny pozytywnej z egzaminu - powyzej 50%

2/niedostateczny

Obecnosc obowiazkowa (dopuszczalna ilosc nieobecnosci - 2). Sytuacje szczególne

do rozpatrzenia i wyjasnienia przez prowadzacego.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.