Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Elementy historii kultury staropolskiej

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WS-NH-HI-EHKUL Kod Erasmus / ISCED: 08.3 / (0222) Historia i archeologia
Nazwa przedmiotu: Elementy historii kultury staropolskiej
Jednostka: Instytut Nauk Historycznych
Grupy:
Punkty ECTS i inne: 4.00
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Punkty ECTS:

4

Poziom przedmiotu:

podstawowy

Symbol/Symbole kierunkowe efektów uczenia się:

HI2_W02

HI2_U02

HI2_U05

HI2_K03

HI2_K05

HI2_K06

Skrócony opis:

Poziom przedmiotu: podstawowy

Cele przedmiotu: Celem przedmiotu jest omówienie szeroko rozumianego pojęcia „kultura”. Szczególny nacisk zostanie położony na kształtowanie się, rozwój i znaczenie kultury staropolskiej w jej wszechstronnym rozwoju.

Pełny opis:

Treści merytoryczne:

Kultura staropolska była przedmiotem badań na wielu płaszczyznach polskich literaturoznawców, filozofów, historyków sztuki czy muzykologów. Podczas wykładu zostaną omówione zagadnienia kultury intelektualnej i artystycznej będących źródłem inspiracji dla wielu polskich twórców epoki renesansu, baroku i oświecenia np. malarstwo, rzeźba, książka i piśmiennictwo a także kultura literacka i muzyczna oraz ich wkład do kultury europejskiej

Literatura:

1. Kultura staropolska, Kraków 1932.

2. Kultura średniowieczna i staropolska. Studia ofiarowane Aleksandrowi Gieysztorowi, Warszawa 1991.

3. Tazbir J., Studia nad kulturą staropolską, Kraków 2001.

4. Tazbir J., Kultura szlachecka w Polsce. Rozwój, upadek, relikty, Warszawa 1978.

5. Chrzanowski T., Wędrówki po sarmacji europejskiej: Eseje o kulturze i sztuce staropolskie, Kraków 1988.

6. Dymmel P., Zabytki staropolskie: W kręgu pisma, znaku, obrazu, Lublin 1989.

7. Falińska M., Przeszłość i teraźniejszość: Studium z dziejów świadomości historycznej społeczeństwa staropolskiego, Warszawa 1986.

8. Przyboś A., Rożek M., Biskup krakowski Andrzej Trzebicki: Z dziejów kultury politycznej i artystycznej w XVII stuleciu, Warszawa-Kraków 1989.

9.W. Czapliński, J. Długosz, Życie codzienne magnaterii polskiej w XVII wieku, Warszawa 1976,

10. Z. Gloger, Encyklopedia staropolska, t.1-4, Warszawa 1978,

11. J. Kowalski, Wielka Encyklopedia Staropolska, Dębogóra 2011,

12. Kracik J. Pokonać czarną śmierć. Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 1991,

13. Zmierzch kultury staropolskiej. Ciągłość i kryzysy (wieki XVII-XIX) red. U. Augustyniak, A. Karpiński, Warszawa 1997,

14. Studia z dziejów kultury i mentalności czasów nowożytnych, red. K. Matwijowski, B. Rok, Wrocław 1993,

15. Chrościcki J., Pompa funebris. Z dziejów kultury staropolskiej, Warszawa 1974,

16. Bogucka M., Staropolskie obyczaje w XVI do XVII wieku, Warszawa 1994.

Efekty kształcenia i opis ECTS:

HI2_W02 - Zna na poziomie rozszerzonym fachową terminologię z zakresu nauk historycznych oraz innych nauk humanistycznych.

HI2_U02 - Posiada pogłębione umiejętności badawcze obejmujące analizę prac innych autorów, syntezę różnych idei i poglądów, dobór metod i konstruowanie narzędzi badawczych, opracowywanie i prezentację wyników pozwalające na oryginalne rozwiązanie złożonych problemów historycznych.

HI2_U05 - Posiada umiejętności integrowania wiedzy z różnych dyscyplin w zakresie nauk humanistycznych oraz jej zastosowania w nietypowych sytuacjach profesjonalnych

HI2_K03 - Ma pogłębione przekonanie o sensie, wartości i potrzebie realizacji misji historyka w społeczeństwie. Jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych i społecznych.

HI2_K05 - Ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego i tradycji zarówno na poziomie lokalnym jak i globalnym. Włącza się w działania ukazujące znaczenie kultury judeochrześcijańskiej i klasycznej w historii Europy.

HI2_K06 - Systematycznie uczestniczy w życiu kulturalnym i społecznym, korzystając z różnych mediów i uwzględniając ich zróżnicowane formy oraz wzbogaca je specyfiką swego wykształcenia.

Uzasadnienie liczby punktów ECTS:

30 godz. uczestnictwo w zajęciach

45 godz. przygotowanie do zajęć

15 godz. konsultacje

15 godz. przygotowanie do zaliczenia semestralnego

łącznie: 105 godz. pracy studenta

Konsultacje na temat zagadnień poruszanych na zajęciach odbywają się na dyżurze (raz w tygodniu jedna godzina).

Metody i kryteria oceniania:

Metody oceny: I, II semestr: test końcowy z uzyskanych wiadomości w każdym z semestrów

Zajęcia w cyklu "Semestr zimowy 2019/20" (zakończony)

Okres: 2019-10-01 - 2020-01-31
Wybrany podział planu:


powiększ
zobacz plan zajęć
Typ zajęć: Konwersatorium, 30 godzin, 40 miejsc więcej informacji
Koordynatorzy: Jolanta Marszalska
Prowadzący grup: Jolanta Marszalska
Lista studentów: (nie masz dostępu)
Zaliczenie: Przedmiot - Zaliczenie na ocenę
Konwersatorium - Zaliczenie na ocenę
Typ przedmiotu:

obowiązkowy

Grupa przedmiotów ogólnouczenianych:

nie dotyczy

Skrócony opis:

Celem przedmiotu jest omówienie szeroko rozumianego pojęcia „kultura”. Szczególny nacisk zostanie położony na kształtowanie się, rozwój i znaczenie kultury i nauki staropolskiej w jej wszechstronnym rozwoju do końca XVIII w.

Pełny opis:

Kultura staropolska była przedmiotem badań naukowych na wielu płaszczyznach przez polskich literaturoznawców, filozofów, historyków sztuki, historyków medycyny czy muzykologów. Podczas konwersatorium zostaną wstępnie omówione zagadnienia kultury intelektualnej i artystycznej będących źródłem inspiracji dla wielu polskich twórców epoki renesansu, baroku i oświecenia np. malarstwo, rzeźba, książka i piśmiennictwo a także kultura literacka i muzyczna oraz ich wkład do kultury europejskiej. Omówione zostaną również podstawy nauki polskiej w XVI-XVIII w.

Literatura:

1. Kultura staropolska, Kraków 1932.

2. Czapliński W., Długosz J., Życie codzienne magnaterii polskiej w XVII wieku, Warszawa 1976.

3. Chrościcki J., Pompa funebris. Z dziejów kultury staropolskiej, Warszawa 1974.

4. Z. Gloger, Encyklopedia staropolska, t.1-4, Warszawa 1978.

5. Tazbir J., Kultura szlachecka w Polsce. Rozwój, upadek, relikty, Warszawa 1978.

6. Falińska M., Przeszłość i teraźniejszość: Studium z dziejów świadomości historycznej społeczeństwa staropolskiego, Warszawa 1986.

7. Chrzanowski T., Wędrówki po sarmacji europejskiej: Eseje o kulturze i sztuce staropolskie, Kraków 1988.

8. Dymmel P., Zabytki staropolskie: W kręgu pisma, znaku, obrazu, Lublin 1989.

9. Przyboś A., Rożek M., Biskup krakowski Andrzej Trzebicki: Z dziejów kultury politycznej i artystycznej w XVII stuleciu, Warszawa-Kraków 1989.

10. Kultura średniowieczna i staropolska. Studia ofiarowane Aleksandrowi Gieysztorowi, red. D. Gawinowa, Warszawa 1991.

11. Kracik J. Pokonać czarną śmierć. Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 1991.

12. Studia z dziejów kultury i mentalności czasów nowożytnych, red. K. Matwijowski, B. Rok, Wrocław 1993.

13. Bogucka M., Staropolskie obyczaje w XVI do XVII wieku, Warszawa 1994.

14. Zmierzch kultury staropolskiej. Ciągłość i kryzysy (wieki XVII-XIX), red. U. Augustyniak, A. Karpiński, Warszawa 1997.

15. Z dziejów mecenatu kulturalnego w Polsce: studia, red. J. Kostecki, Warszawa 1999

16. Tazbir J., Studia nad kulturą staropolską, Kraków 2001.

17. Staropolski ogląd świata: materiały z konferencji, Wrocław, 23-24 października 2004 r., red. B. Rok, F. Wolański, Wrocław 2004.

18. Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, red. A. Chwalba, Warszawa 2005.

19. J. Kowalski, Wielka Encyklopedia Staropolska, Dębogóra 2011.

20. Testamenty książąt Lubartowiczów-Sanguszków: wybór tekstów źródłowych z lat 1750-1876, opr. J. M. Marszalska, W. Graczyk, Kraków 2011.

21. Kucharski A., Theatrum peregrinandi. Poznawcze aspekty staropolskich podróży w epoce późnego baroku, Toruń 2013.

22. Nie wszystek umrę: pamięć o zmarłych w kulturze staropolskiej: studia, red. A. Jankowski, A. Klonder, Bydgoszcz 2015.

Wymagania wstępne:

Ogólna znajomość schyłku średniowiecza oraz okresu nowożytnego w Polsce, z uwzględnieniem literatury polskiej.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.