Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Pomoc psychologiczna 2 WF-PS-N-POM2
Semestr letni 2020/21
Ćwiczenia, grupa nr 5

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Pomoc psychologiczna 2 WF-PS-N-POM2
Zajęcia Semestr letni 2020/21 (2020/21_L) (zakończony)
Ćwiczenia (CW), grupa nr 5 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każdy wtorek, 13:15 - 14:45
sala 1440
Kampus Wóycickiego Bud. 14 jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 7
Limit miejsc: 9
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Prowadzący: Małgorzata Starzomska-Romanowska
Literatura:

Literatura podstawowa:

1. Drat-Ruszczak E., Drążkowska-Zielińska E., Podręcznik pomagania, Warszawa: Academica.

Literatura uzupełniająca:

1. Barker P., Metafory w psychoterapii, Gdańsk: GWP.

2. Farrelly F., Brandsma J., 2004, Terapia prowokatywna, Wrocław: Metamorfoza.

3. Killingmo B., 1995, Psychoanalityczna metoda leczenia. Zasady i pojęcia, Gdańsk: GWP.

4. L’Abate L., Weeks G.R. 2000, Paradoks w psychoterapii, Gdańsk: GWP.

4. Rafaeli D., Bernstein D., Young J., 2011, Psychoterapia skoncentrowana na schematach, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia.

5. Yapko M., 1996, Kiedy życie boli. Zalecenia w leczeniu depresji. Strategiczna terapia krótkoterminowa, Gdańsk: GWP.

Zakres tematów:

Najważniejsze szkoły psychoterapeutyczne:

1. Podejście psychoanalityczne

2. Podejście behawioralno-poznawcze

3. Podejście humanistyczno-egzystencjalne

4. Podejście systemowe

5. Która szkoła jest najlepsza?

Wybrane szczególne techniki psychoterapeutyczne:

1. Metafora w psychoterapii

2. Paradoks w psychoterapii

3. Przełamywanie schematów w psychoterapii

4. Humor w psychoterapii

Metody dydaktyczne i sposoby weryfikacji efektów kształcenia:

Metody dydaktyczne:

1. Metoda ćwiczeniowa

2. Metoda sytuacyjna

2. Studium przypadku

2. Dyskusja typu "okrągły stół"

Sposoby weryfikacji efektów kształcenia:

1. Obecność na zajęciach (MS Teams)

2. Ćwiczenia praktyczne

3. Prace domowe

4. Referaty

5. Kolokwium pisemne (MS Teams)

Metody i kryteria oceniania:

Wiedza:

- na ocenę 2 (ndst.): Student nie potrafi wymienić założeń leżących u podłoża różnych szkół psychoterapeutycznych (psychoanalitycznej, behawioralno-poznawczej, humanistyczno-egzystencjalnej i systemowej) oraz nie potrafi scharakteryzować wybranych technik psychoterapeutycznych (metafora, paradoks, przełamywanie schematów i humor).

-na ocenę 3 (dst.): student potrafi wymienić założenia leżące u podłoża poszczególnych szkół psychoterapeutycznych (psychoanalitycznej, behawioralno-poznawczej, humanistyczno-egzystencjalnej i systemowej) oraz potrafi scharakteryzować wybrane techniki psychoterapeutyczne (metafora, paradoks, przełamywanie schematów i humor), jednak nie czyni tego sprawnie, a jego wypowiedzi słowne lub pisemne świadczą o istotnych lukach w tej wiedzy.

- na ocenę 4 (db.): student potrafi dość sprawnie oraz w sposób świadczący o dość dużej wiedzy wymienić założenia leżące u podłoża poszczególnych szkół psychoterapeutycznych (psychoanalitycznej, behawioralno-poznawczej, humanistyczno-egzystencjalnej i systemowej) oraz dość sprawnie potrafi scharakteryzować wybrane techniki psychoterapeutyczne (metafora, paradoks, przełamywanie schematów i humor).

- na ocenę 5 (bdb.): student potrafi niezwykle sprawnie oraz w sposób świadczący o ogromnej wiedzy wymienić założenia leżące u podłoża poszczególnych szkół psychoterapeutycznych (psychoanalitycznej, behawioralno-poznawczej, humanistyczno-egzystencjalnej i systemowej) oraz doskonale potrafi scharakteryzować wybrane techniki psychoterapeutyczne (metafora, paradoks, przełamywanie schematów i humor).

Umiejętności:

- na ocenę 2 (ndst.): student nie potrafi analizować tekstów oraz filmów dotyczących szkół i technik psychoterapeutycznych oraz nie potrafi porządkować i podsumowywać zdobytych podczas zajęć informacji.

-na ocenę 3 (dst.): student potrafi, chociaż z trudem, analizować teksty oraz filmy dotyczące szkół i technik psychoterapeutycznych oraz - także w trudem - potrafi porządkować i podsumowywać zdobyte podczas zajęć informacje.

- na ocenę 4 (db.): student potrafi dość sprawnie analizować teksty oraz filmy dotyczące szkół i technik psychoterapeutycznych oraz potrafi w sposób dość zadowalający porządkować i podsumowywać zdobyte podczas zajęć informacje.

- na ocenę 5 (bdb.): student potrafi niezwykle sprawnie analizować teksty oraz filmy dotyczące szkół i technik psychoterapeutycznych oraz potrafi w sposób błyskotliwy porządkować i podsumowywać zdobyte podczas zajęć informacje.

Kompetencje:

- na ocenę 2 (ndst.): student nie wykazuje zainteresowania dyskusją oraz pracą w zespole podczas podejmowania tematu szkół i technik psychoterapeutycznych oraz nie przejawia odpowiedzialności za pozytywne wykonanie zadań przez zespół.

- na ocenę 3 (dst.): student wykazuje zainteresowanie, chociaż w niewielkim stopniu, dyskusją oraz pracą w zespole podczas podejmowania tematu szkół i technik psychoterapeutycznych oraz wydaje się wykazywać pewien, chociaż niewielki, stopień odpowiedzialności za pozytywne wykonanie zadań przez zespół.

-na ocenę 4 (db.): student wykazuje dość duże zainteresowanie, dyskusją oraz pracą w zespole podczas podejmowania tematu szkół i technik psychoterapeutycznych oraz wydaje się wykazywać dość wysoki stopień odpowiedzialności za pozytywne wykonanie zadań przez zespół.

- na ocenę 5 (bdb.): student wykazuje bardzo duże zainteresowanie dyskusją oraz pracą w zespole podczas podejmowania tematu szkół i technik psychoterapeutycznych oraz wykazuje godny podziwu stopień odpowiedzialności za pozytywne wykonanie zadań przez zespół.

Na ocenę końcową składają się:

1. Ocena pracy studenta podczas zajęć i w domu;

2. Ocena z kolokwium pisemnego.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.