Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Zarządzanie muzeum WH-MU-I-3-ZarzMuzW-L
Semestr letni 2020/21
Wykład, grupa nr 1

powiększ
plan zajęć przedmiotu
zaznaczono (na zielono) terminy
aktualnie wyświetlanej grupy
To jest strona grupy zajęciowej. Jeśli szukasz opisu przedmiotu, zobacz stronę przedmiotu
Przedmiot Zarządzanie muzeum WH-MU-I-3-ZarzMuzW-L
Zajęcia Semestr letni 2020/21 (2020/21_L) (zakończony)
Wykład (WYK), grupa nr 1 [pozostałe grupy]
Termin i miejsce:
każdy piątek, 15:00 - 16:30
sala e-learning
e-learning jaki jest adres?
Terminy najbliższych spotkań: Wszystkie zajęcia tej grupy już się odbyły - pokaż terminy wszystkich spotkań.
Liczba osób w grupie: 6
Limit miejsc: 20
Prowadzący: Piotr Majewski
Strona domowa grupy: https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a97ef21076330436bafed33ee4d203ef9%40thread.tacv2/conversations?groupId=dcbb2502-0fb0-416a-9fd5-61881366b7d0&tenantId=12578430-c51b-4816-8163-c7281035b9b3
Literatura:

Literatura: Materiały dydaktyczne do nauczania asynchronicznego zostały umieszczone na platformie Moodle.

Literatura:

1) T.W. Adorno, Przemysł kulturalny. Wybrane eseje o kulturze masowej, Warszawa 2019.

2) K. Barańska, Muzeum w sieci znaczeń. Zarządzanie z perspektywy nauk humanistycznych, Kraków 2013.

3) J. Clair, Kryzys muzeów. Globalizacja kultury, Gdańsk 2009.

4) M. Clayton, Zarządzanie czasem. Jak efektywnie planować i realizować zadania, Warszawa 2011.

5) D. Folga-Januszewska, Muzeum: definicja i pojęcie. Czym jest muzeum dzisiaj?, „Muzealnictwo”, nr 49, 2008.

6) D. Folga-Januszewska, 1000 muzeów w Polsce. Przewodnik, Olszanica 2011.

7) M. Fumaroli, Państwo kulturalne. Religia nowoczesności, Kraków 2008.

8) W. Kowalski, Likwidacja skutków II wojny światowej w dziedzinie kultury, Warszawa 1994.

9) P. Majewski, Czas końca, czas początku. Architektura i urbanistyka Warszawy historycznej 1939–1956, Warszawa 2018.

10) P. Majewski, Wykształcony muzealnik we współczesnym muzeum – próba diagnozy stanu obecnego i perspektyw zmian, „Przegląd Zachodniopomorski”, 2018, nr 2.

11) G. Matt, Muzeum jako przedsiębiorstwo, Warszawa 2006.

12) K. Message, New Museums and the Making of Culture, New York 2006.

13) M. Murzyn-Kupisz, Społeczno-ekonomiczne oddziaływanie muzeów, w: Statystyka muzeów 2018. Raport, Warszawa 2019.

14) Muzea kościelne wobec nowych wyzwań, red. N. Błażejczyk, P. Majewski, Warszawa 2019.

15) J. Pasierb, Ochrona zabytków sztuki kościelnej, Warszawa 2001.

16) Polskie dziedzictwo kulturowe u progu niepodległości, red. E. Manikowska, P. Jamski, Warszawa 2010.

17) K. Pomian, Zbieracze i osobliwości, Lublin 2001.

18) N. Postman, Technopol. Triumf techniki nad kulturą, Warszawa 1995.

19) J. Pruszyński, Dziedzictwo kultury Polski. Jego straty i ochrona prawna, Kraków 2001.

20) D. Wodnicka, Zarządzanie muzeami, w: Statystyka muzeów 2017. Raport, Warszawa 2018.

21) K. Zalasińska, Prawna ochrona zabytków nieruchomych w Polsce, Warszawa 2010.

22) I Kongres Muzealników Polskich, red. M. Wysocki, Warszawa 2015.

23) czasopismo „Cenne, Bezcenne, Utracone”.

24) czasopismo naukowe „Muzealnictwo”.

25) czasopismo naukowe „Załącznik Kulturoznawczy”.

26) Rocznik Kultury Polskiej 2016, 2017, 2018, Narodowe Centrum Kultury.

27) Literatura przedmiotu podawana przez prowadzącego zgodnie z zindywidualizowanym zakresem tematycznym.

Zakres tematów:

Wyzwaniem czasów współczesnych jest kryzys humanistyki, którego jednym z objawów stała się dysfunkcja rozumienia doświadczenia historycznego oraz jego znaczenia dla budowania wspólnoty państwowej i kulturowej, skutkująca niedocenianiem roli długiego trwania kultury jako systemu dóbr i wartości stabilizujących ludzką indywidualność i zbiorowość w świecie, którego cechą wyróżniającą jest zmienność. Częścią tak zdefiniowanego wyzwania jest dominacja modeli zarządczych, limitowanych okresami sprawowania funkcji kierowniczych; zrozumiała z perspektywy sprawnego zarządzania wymiana kadrowa koliduje zarazem z długoterminowym horyzontem kultury.

Ostatnie dekady charakteryzują się intensywnym rozwojem instytucji kultury w Polsce. Na ten rozwój, widoczny również w sektorze instytucji muzealnych, składają się następujące czynniki:

• wzrost liczby muzeów,

• wzrost skali publicznego zainteresowania muzeami,

• wzrost nakładów finansowych, wyrażających się w takich inwestycjach jak: Muzeum Historii Polski, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, Muzeum II Wojny Światowej, a tym samym pojawienie się w muzealnictwie kategorii tzw. muzeum narracyjnego,

• zjawisko społecznego zainteresowania muzeum jako formą upamiętniania kultury lokalnej, wyrażające się w zakładaniu muzeów tzw. prywatnych.

Celem zajęć jest przekazanie wiedzy na temat metod i mechanizmów dotyczących zarządzania, ze szczególnym uwzględnieniem jego specyfiki, wynikającej z charakteru dziedzictwa kulturowego (w tym – dziedzictwa materialnego i niematerialnego zgromadzonego w muzeach). Przedmiotem zajęć będą następujące zagadnienia:

• zarządzanie jako proces;

• zarządzanie dziedzictwem w muzeach w perspektywie doświadczenia historycznego:

- okres zaborów (przed 1918 r.),

- Druga Rzeczypospolita (1918–1939),

- II wojna światowa (1939–1945),

- okres po II wojnie światowej (do 1989 r.).

• zarządzanie dziedzictwem kulturowym w muzeach jako zadanie państwa i jego instytucji:

- system prawa powszechnie obowiązującego (Konstytucja RP, ustawodawstwo odnoszące się do muzeów),

- kompetencje Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, innych organów władzy państwowej oraz wyspecjalizowanych instytucji kultury, zajmujących się ochroną dziedzictwa w muzeach,

- źródła finansowania kultury – formy mecenatu państwa (dotacje bieżące i inwestycyjne organizatorów dla instytucji kultury, rządowe programy wieloletnie, Fundusz Promocji Kultury), rola samorządu terytorialnego, finansowanie ze źródeł tzw. europejskich, granty (Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Narodowe Centrum Nauki, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju).

• wyzwania zarządcze na przykładzie muzeów polskich po 1989 r.:

- muzea w systemie zarządzania dziedzictwem kulturowym,

- tradycyjne funkcje muzeum a jego społeczna misja,

- modele finansowania a zasada nienastawienia na osiąganie zysku,

- zarządzanie kryzysowe oraz zarządzanie zmianą w kontekście wyzwań czasu pandemii.

Metody dydaktyczne i sposoby weryfikacji efektów kształcenia:

Metody dydaktyczne: Zajęcia odbywają się w formie e-learningu w trybie synchronicznym na platformie Moodle za pośrednictwem aplikacji MS Teams.

Metody:

Ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć (40%).

Weryfikacja pracy zaliczeniowej (60%).

Efekty kształcenia w obszarze wiedzy osiągane są poprzez wykład a weryfikowane przez ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć, z uwzględnieniem znajomości lektur.

Efekty kształcenia w obszarze umiejętności osiągane są poprzez dyskusję a weryfikowane przez ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć, z uwzględnieniem znajomości lektur oraz poprzez ocenę pracy zaliczeniowej, poświęconej zagadnieniu, mieszczącemu się w merytorycznym zakresie zajęć.

Efekty kształcenia w obszarze kompetencji społecznych osiągane są przez dyskusję a weryfikowane przez ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć, z uwzględnieniem znajomości lektur oraz poprzez ocenę pracy zaliczeniowej, poświęconej zagadnieniu, mieszczącemu się w merytorycznym zakresie zajęć.

Kryteria:

Ocena BDB – student identyfikuje i charakteryzuje metody badawcze, wyciąga wnioski, dotyczące zarządzania dziedzictwem w muzach, porządkuje zdobytą wiedzę teoretyczną opisując procesy i zjawiska związane z problematyką zarządzania; student prezentuje własne poglądy i opinie na temat muzeów i zarządzania nimi; podejmując próby zastosowania poznanych metod badawczych, zachowuje obiektywizm w formułowaniu wniosków.

Ocena DB – student identyfikuje i charakteryzuje metody badawcze, porządkuje zdobytą wiedzę teoretyczną opisując procesy i zjawiska związane z problematyką zarządzania; student prezentuje własne poglądy i opinie na temat muzeów i zarządzania nimi; podejmując próby zastosowania poznanych metod badawczych, nie zachowuje obiektywizmu w formułowaniu wniosków.

Ocena DST – student identyfikuje metody badawcze i podejmuje próby wnioskowania.

Ocena NDST – student nie spełnia kryteriów, stosowanych przy ocenie dostatecznej.

Przygotowanie po każdym z semestrów prezentacji lub pracy pisemnej, zawierających tekst o objętości min. 10 tys. znaków ze spacjami.

Metody i kryteria oceniania:

Metody:

Ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć (40%).

Weryfikacja pracy zaliczeniowej (60%).

Efekty kształcenia w obszarze wiedzy osiągane są poprzez wykład a weryfikowane przez ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć, z uwzględnieniem znajomości lektur.

Efekty kształcenia w obszarze umiejętności osiągane są poprzez dyskusję a weryfikowane przez ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć, z uwzględnieniem znajomości lektur oraz poprzez ocenę pracy zaliczeniowej, poświęconej zagadnieniu, mieszczącemu się w merytorycznym zakresie zajęć.

Efekty kształcenia w obszarze kompetencji społecznych osiągane są przez dyskusję a weryfikowane przez ocenianie ustawiczne aktywności podczas zajęć, z uwzględnieniem znajomości lektur oraz poprzez ocenę pracy zaliczeniowej, poświęconej zagadnieniu, mieszczącemu się w merytorycznym zakresie zajęć.

Kryteria:

Ocena BDB – student identyfikuje i charakteryzuje metody badawcze, wyciąga wnioski, dotyczące zarządzania dziedzictwem w muzach, porządkuje zdobytą wiedzę teoretyczną opisując procesy i zjawiska związane z problematyką zarządzania; student prezentuje własne poglądy i opinie na temat muzeów i zarządzania nimi; podejmując próby zastosowania poznanych metod badawczych, zachowuje obiektywizm w formułowaniu wniosków.

Ocena DB – student identyfikuje i charakteryzuje metody badawcze, porządkuje zdobytą wiedzę teoretyczną opisując procesy i zjawiska związane z problematyką zarządzania; student prezentuje własne poglądy i opinie na temat muzeów i zarządzania nimi; podejmując próby zastosowania poznanych metod badawczych, nie zachowuje obiektywizmu w formułowaniu wniosków.

Ocena DST – student identyfikuje metody badawcze i podejmuje próby wnioskowania.

Ocena NDST – student nie spełnia kryteriów, stosowanych przy ocenie dostatecznej.

Przygotowanie prezentacji lub pracy pisemnej (po semestrze zimowym - abstraktu), zawierających tekst o objętości min. 10 tys. znaków ze spacjami.

Uwagi:

Uwagi: Zajęcia prowadzone są w formie zdalnej, synchronicznej na platformie MSTeams

link do dyżuru:

https://teams.microsoft.com/l/team/19%3a21e4de2e9c1c4b098f9eaf6ced5b2038%40thread.tacv2/conversations?groupId=84c920f8-23c8-4486-86f2-c7148436fc47&tenantId=12578430-c51b-4816-8163-c7281035b9b3

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.